تونس

این نوع آشکار بودن و این نوع ارتباط مستقیم همان چیزی است که رژیم های استبدادی از آن نفرت دارند؛ هیچ قدرت مادی ای نمی تواند در برابر نور و یا خوبی ایستادگی کند؛ نور و خوبی که در برابر شیطان می ایستد. در این نور، رسانه اجتماعی می تواند به عنوان یکی از پنج سنگ صاف داخل کیسه چوپان دیده شود که داوود زیرکانه در جنگ با جالوت از آن استفاده کرد- همان طور که در انجیل توصیف شده است.

مقامات رسمی دفاعی آمریکایی همچنین نگران افزایش عملیات نظامی ایران در خلیج فارس هستند چرا که مانند تلاش برای جرقه زدن به یک درگیری است. شماری از حضور قایق ها و یا کشتی های ایرانی باعث شده نیروهای دریایی آمریکایی به سمت ارتباط بهتر و دقیق تر در منطقه خلیج فارس بروند تا از هرگونه عملیات تنش زا دوری کنند.

تیبو لوفِور، بنیان گذار اصلی پروژه «داستان های ایرانی» توضیح می دهد: «آنها چشمانشان را به ما دادند، ما می خواهیم کلام را به ایشان بازگردانیم.» دو سال است که گروهی بین المللی از ژورنالیست ها، محقق و تولیدکنندگان این شهادت ها را جمع آوری می کنند. آنها پلتفورمی طراحی کرده اند که از امنیت بالایی برای دور زدن تکنولوژی های آلمانی کنترل اینترنت در ایران برخوردار است و با آن می توان شهادت ها را جمع و پخش کرد. شیوه فرستادن و پخش شهادت ها بسته به کشوری که در آن زندگی می‌کنید و آنکه اینترنت کنترل شده است یا خیر فرق می کند.

محمود سامع، وبلاگ نویس جوان مصری که در جریان اعتراض ها سعی کرده بود در هر فرصتی از میدان تحریر به طور زنده وبلاگ نویسی کند، پیروزی مردم مصر را ناشی از زبان مشترک می داند و نه رسانه مشترک. به گفته او، مردم در جایی به هم پیوستند که فهمیدند می توان بهتر از این بود. وی می گوید: «من خودم به عنوان یک ناراضی از دولت و رژیم حسنی مبارک، همواره دغدغه های خودم را داشتم و فکر می کردم اگر رسانه ای گسترده داشتیم، می توانستیم بهتر به نتیجه برسیم ولی در واقع، رسانه گسترده و آزاد، برای کنترل نظام و دولت و ابراز عقاید خوب است ولی در زمان اعتراض مردمی، این درد مشترک بود که توانست مردم را متحد کند.»