دیدگاه
با همین پیش زمینه من هفته پیش شاهد گفت وگوی سایمور هرش در شبکه تلویزیونی سی ان ان بودم. درباره مطلبی که در بخش «محورهای امنیت داخلی» در نیویورکر نوشته بود. چند هزار واژه در مورد «ایران
ایران
ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.
ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایهاست، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.
نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایهریزی شدهاست. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنهای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینهای کهن دارد و یکی از تاریخیترین کشورهای جهان بهشمار میرود.
ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بینالمللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقهای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آوردهاست.
ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم میکند. پیشبینی میشود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
و بمب اتمی» و این که «چقدر واقعا خطر هسته ای صحت دارد؟»
برای خواننده ای که برای او همان تیتر سایمور هرش کافی است، معنا این خواهد بود که هیچ خطر جدی و مشخصی در مورد برنامه اتمی ایران وجود ندارد. البته این تحلیل این اجازه را به خواننده می دهد ولی در ادامه هم می آید که سخت گیری اوباما بر ایران باعث می شود رسوایی اطلاعاتی دیگری مانند قضیه آمریکا
آمریکا
ایالات متحدهٔ آمریکا (به انگلیسی: United States of America و به اختصار: USA) کشوری در آمریکای شمالی، و به پایتختی شهر واشنگتن دیسی است. آمریکا سومین کشور پر جمعیت دنیا و چهارمین کشور پهناور جهان است، و از لحاظ نژادی و گوناگونی مردم، متنوعترین کشور جهان شناخته میشود.
آمریکا با تولید ناخالص داخلی بیش از ۱۳٬۰۰۰ میلیارد دلار در سال و ۱۹٪ قدرت خرید جهان، بزرگترین اقتصاد در میان کشورهای جهان را دارا است.
نظام حکومتی آمریکا در چارچوب قانون اساسی، و بر اساس سیستم جمهوری فدرال بنیان نهاده شدهاست. این کشور در سال ۱۷۷۶ میلادی (۱۱۵۵ ه.خ.)، در پی اعلام استقلال و اتحاد ۱۳ مستعمرهٔ سابق بریتانیا شکل گرفت.
کشور آمریکا از شرق با اقیانوس اطلس، در غرب با اقیانوس آرام، از شمال با کشور کانادا، و از جنوب با مکزیک همسایهاست. این کشور از راه پایگاه دریایی گوانتانامو نیز مرز مشترک اندکی با کوبا دارد. آمریکا همچنین از طریق آلاسکا با روسیه مرز آبی دارد. به علاوه، مجموعهای از جزیرهها، ناحیهها، و مناطق متعلق به آمریکا در سراسر جهان پراکندهاند.
این کشور با نامهای دیگری مانند ایالات متحدهٔ امریکا، (اِمریکا یا آمریکا) ایالات متحده، اتازونی (برگرفته از واژهٔ فرانسوی États-Unis، به معنای ایالتهای متحد)و (بطور عامیانه) ینگه دنیا نیز خوانده میشود.
ایالات متحده آمریکا پس از حضور در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، قدرت اثرگذاری خود در جهان را گسترش داد. آمریکا به عضویت دائم شورای امنیت سازمان ملل در آمدهاست و از بنیانگذاران پیمان نظامی ناتو محسوب میشود. و پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد به عنوان یک ابرقدرت منحصر به فرد درآمد. شهروند ایالات متحدهٔ آمریکا را معمولاً «آمریکایی» مینامند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
در مورد عراق
عراق
عراق با نام رسمی جمهوری عراق (به عربی: الجمهوریة العراقیة) (به کردی: کۆماری عێراق) کشوری در خاورمیانه و جنوب باختر آسیا است. پایتخت عراق شهر بغداد است. این کشور از جنوب با عربستان سعودی و کویت، از باختر با اردن، سوریه و از خاور با ایران و از شمال با ترکیه همسایهاست. عراق در جنوب مرز آبی کوچکی با خلیج فارس دارد و دو رود مشهور دجله و فرات که منشأ تمدنهای باستانی میانرودان (بینالنهرین) در طول تاریخ کهن این کشورند از شمال کشور به جنوب آن روان هستند و با پیوستن به رود کارون، اروندرود را تشکیل میدهند و به خلیج فارس میریزند.
پهناوری عراق ۴۳۸،۳۱۷ کیلومتر مربع (۵۸ام، حدود یک چهارم ایران) است. بیشتر سرزمین عراق پست و هموار و گرمسیری است. غرب عراق کویر است و شرق آن جلگههای حاصلخیز. ولی بخشی از کردستان عراق (شمال خاور) کوهستانی و سردسیر میباشد. همچنین عراق یکی از بزرگترین کشورهای دارای منابع نفت میباشد.این کشور دارای ۱۴۳ میلیارد بشکه ذخایر تایید شده نفتی میباشد.
جمعیت عراق حدود ۳۰ میلیون تن (آمار ۱۳۸۶) است. حدود ۷۵ درصد مردم عرب، ۲۰ درصد کرد و ۵ درصد آشوری، ترکمن و سایر اقوام هستند. همچنین حدود ۶۰ درصد مردم عراق شیعه، ۳۸ درصد سنی و ۲ درصد مسیحی و پیروان سایر ادیان هستند. عراق محل زندگی و مرگ ۶ امام شیعه است و شهرهای نجف، کربلا، کاظمین و سامرا زیارتگاه شیعیان جهان است.
عراق دارای تمدن و فرهنگ دیرینه و پرباری است. سومریان، اکدیها و آشوریها نخستین تمدنهای باستانی عراق را چند هزار سال پیش از میلاد بنیاد نهادند. در دوران پیش از اسلام، عراق کنونی جزئی از ایران بود. پس از اسلام عراق مرکز حکومت درازمدت خلافت عباسی شد. از میانه سده دهم تا پایان سده سیزدهم هجری خورشیدی، عراق تحت حکومت امپراتوری عثمانی قرار داشت. عراق در سال ۱۲۹۸ (۱۹۱۹) از عثمانی جدا شد و به سرپرستی بریتانیا درآمد و در سال ۱۳۱۱ (۱۹۳۲) استقلال یافت.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
در زمان صدام حسین روی دهد.
این موارد درست است؟ هیچ کس نمی داند. آقای هرش خوشش می آید در حلقه خبرنگاران مسائل امنیتی وارد شود و چیزکی از تمام منابع خود سرهم کند و آن را به شکل گزارش عرضه کند. او فکر می کند به دلیل این که او منابع خودش را اعلام نمی کند، پس تمامی خوانندگان حرف او را قبول دارند و منابع حاشیه ای و بدون نام او از منابع رسمی و مشخص سی آی ای و دیگر منابع اطلاعاتی بهتر می فهمند و بیشتر می دانند. ضمن این که آقای هرش به خواننده ها این طور القا می کند آن چه بر صفحات نیویورکر نقش بسته، عین واقعیت و اسرار برملا شده است.
برای درک بهتر از نمونه کار آقای هرش بر روی مسئله ایران، به مقاله های قبلی او هم سرزدم. در ژانویه سال ۲۰۰۵ او نوشت که دانلد رامسفلد وزیر دفاع آن زمان آمریکا در دور دوم ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش نقش مهمی خواهد داشت. اما در واقع این نقش را کاندولیزا رایس برعهده داشت. در آوریل سال ۲۰۰۶ نوشت که جورج دبلیو بوش در فکر این است که تا پیش از دستیابی ایران به یک کیلوگرم اورانیوم غنی شده، بمباران ایران و حمله نظامی به ایران را دنبال کند. اما هر آن چه بوش انجام داد، دنبال کردن تحریم های ایران در شورای امنیت سازمان ملل
سازمان ملل
سازمان ملل متحد سازمانی بینالمللی است که در ۱۹۴۵ میلادی تأسیس و جایگزین جامعه ملل شد. این سازمان توسط ۵۱ کشور تأسیس و در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۹۲ کشور عضو داشتهاست. اعضای آن تقریباً شامل همه کشورهای مستقلی میشود که از نظر بینالمللی به رسمیت شناخته شدهاند. فقط واتیکان، که عضویت در سازمان را نپذیرفتهاست و چین ملی (تایوان) که عضویتش بعد از عضویت جمهوری خلق چین لغو شد، در سازمان ملل متحد عضو نیستند.
مقر سازمان ملل متحد در نیویورک است و کشورهای عضو و موسسات وابسته در طول هر سال با تشکیل جلسات منظم در مورد امور بینالمللی و امور اجرایی مربوط به آنها تصمیمگیری میکنند.
سازمان ملل در پایان جنگ جهانی دوم و از سوی کشورهای پیروز در آن جنگ شکل گرفت و سازمان و روال حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی بعد از جنگ دوم دارد. شورای امنیت قویترین نهاد سازمان ملل پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
بود.
در مارس ۲۰۰۷ آقای هرش نوشت که آمریکا حمایتی پنهانی از دولت لبنان
لبنان
لبنان کشوری کوچک و کوهستانی در غرب آسیا و خاورمیانه و در کنار ساحل شرقی دریای مدیترانه است و پایتخت آن شهر بندری بیروت است.
لبنان از شمال و شرق با کشور سوریه، از جنوب با کشور اسرائیل و از غرب با دریای مدیترانه همسایهاست. جزیره قبرس نیز که از نظر سیاسی به بخشهای مختلف تقسیم شده، شامل جمهوری قبرس که عضو اتحادیه اروپا میباشد و جمهوری ترکی قبرس که از نظر بینالمللی به رسمیت شناخته نشدهاست، نیز در نزدیکی سواحل این کشور قرار دارند.
واژه لبنان از واژه سامی «لبن» که اشاره به قلههای سفید کوهستانهای لبنان دارد، گرفته شدهاست.
تا قبل از جنگ داخلی ۱۹۹۰-۱۹۷۵ لبنان کشوری متمول در منطقه و پایتخت بانکداری جهان عرب محسوب میشد و تعداد زیادی توریست را جذب خود میکرد تا حدی که بیروت را به عنوان پاریس خاورمیانه میشناختند و همچنین به دلیل قدرت مالی بسیار لبنان را به عنوان سوئیس خاورمیانه میشناختند. بلافاصله بعد از پایان جنگ تلاشهای بسیاری صورت گرفت تا اقتصاد را بهبود بخشند و زیر ساختهای کور را از نو بسازند که نتایج مثبت آن در سالهای اخیر آشکار شدهاست. تا قبل از ابتدای سال ۲۰۰۶، کشور به ثبات و بازسازی لبنان به پایان رسید و تعداد بسیاری توریست به گردشگاههای لبنان سرازیر شدند. اما با شروع جنگ اسرائیل لبنان در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ تعداد بسیاری نظامی و غیر نظامی صدمه دیدند و خسارات بسیاری به زیر ساختهای کشور وارد شد و جمعیت گستردهای بی خانمان شدند. از سپتامبر ۲۰۰۶ دولت لبنان برنامه رسیدگی به اموال مخروبه بیروت، طیر و دیگر دهات واقع در جنوب لبنان را شروع کردهاست.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
کرده و آن ها هم در مقابل از گروه سنی تروریستی به نام فتح الاسلام حمایت کرده اند. همان زمان بود که دولت لبنان با فتح الاسلام وارد جنگ شد. در فوریه ۲۰۰۸ آقای هرش مدعی شد که تاسیسات مشکوک سوریه
سوریه
جمهوری عربی سوریه کشوری در جنوب غرب آسیا و بر سواحل شرقی دریای مدیترانه است. این کشور از شمال با ترکیه، از شرق با عراق، از غرب با لبنان و دریای مدیترانه و از جنوب با اردن و اسرائیل همسایه است.
سوریه بین عرض ۳۲ و ۳۷ درجه شمالی و طول ۳۵ و ۴۲ درجه شرقی قرار دارد که این امر در طول تاریخ، جایگاهی استراتژیک به این کشور بخشیده است زیرا باعث قرار گرفتن آن در نقطه اتصال سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا گردیده و سوریه را در میان اروپای صنعتی و خاورمیانه نفت خیز قرار داده است.
حدود ۷۴٪ جمعیت سوریه را مسلمانان سنی، ۱۳٪ علوی، شیعه دوازدهامامی و اسماعیلی، ۱۰٪ مسیحی و ۳٪ دروزی تشکیل میدهند. اعراب حدود ۹۰٪ جمعیت سوریه شامل یک میلیون آوارهٔ عراقی و پانصد هزار فلسطینی و کردها ۹٪ جمعیت این کشور را تشکیل میدهند.
ارمنیها، ترکها، چرکسها و یهودیان اقلیتهای دیگر ساکن این کشورند. بیشتر افسران عالیرتبهٔ نظامی و امنیتی سوریه از همکیشان خانوادهٔ اسد یعنی علویان، که از نظر عامهٔ مسلمانان مرتد محسوب میشوند، هستند اما سنیها در کمیتهٔ مرکزی حزب بعث، حزب حاکم و تنها حزب قانونی کشور اکثریت دارند. این کشور از سال ۱۹۶۳ تحت قانون شرایط اضطراری اداره میشود که بسیاری آزادیهای سیاسی و مدنی را به حالت تعلیق درآوردهاست.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
را که اسراییل بمباران کرده، هیچ ربطی به فعالیت های هسته ای نداشته اند.
ماه پیش بود که یوکیا آمانو، دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی
آژانس بین المللی انرژی اتمی
آژانس بینالمللی انرژی اتمی نهادی مستقل است که در سال ۱۹۵۷ برای ترویج استفاده صلحآمیز، و جلوگیری از استفاده نظامی، از انرژی هستهای تأسیس شد.
پیشنهاد تأسیس این سازمان را دوایت آیزنهاور رئیسجمهور آمریکا در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد (که به سخنرانی اتم برای صلح معروف شد) در سال ۱۹۵۳ مطرح کرد.
آژانس و دبیرکل آن محمد البرادعی در سال ۲۰۰۵ مشترکا برنده جایزه صلح نوبل شدند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
در گزارشی نوشت که به احتمال خیلی زیاد، تاسیسات نابود شده در سوریه، تاسیسات اتمی بوده است. در آوریل ۲۰۰۹ او راهی دمشق شد و گفت آمریکا در حال جدا کردن سوریه از ایران است ولی حوادث دو ماه گذشته تاکنون نشان می دهد که این چنین نبوده است.
همین تازه گی ها هم آقای هرش در یک سخنرانی در قطر گفت که ژنرال استنلی مک کریستال، (فرمانده سابق نیروهای نظامی آمریکایی در افغانستان) جزو یک فرقه مذهبی به نام شوالیه های مالتی (نایتز آف مالتا) بوده که تلاش دارند جای مساجد را با کلیسا عوض کنند. اتهامی که مک کریستال آن را کاملا تکذیب می کند.
پس ویژگی گزارش اخیر سایمور هرش در مورد ایران چیست؟ بیشتر این گزارش از گزارش تخمین اطلاعاتی سال ۲۰۰۷ آمریکا است که گفته بود ایران از سال ۲۰۰۳ برنامه دستیابی به بمب اتمی را کنار گذاشته است. وی حتی می گوید گزارش امسال، گزارش ۲۰۱۱ هم همین را خواهد گفت.
اما نکته جالب تر گزارش آقای هرش این است که هیچ حرفی از آژانس بین المللی انرژی اتمی و یا گزارش های مرتبط با ایران و یا اسناد دبیرکل آژآنس اشاره ای نکرده است، به ویژه گزارش ۲۴ ماه مه که گفته بود فعالیت های (مشکوک اتمی) ایران به احتمال خیلی زیاد از سال ۲۰۰۴ به بعد دنبال شده است.
در این گزارش آمده که ایران دست به «فعالیت های مرتبط با فلز اورانیوم...ارتباط آن با فعالیت های اتمی، تست و آزمایش مواد منفجره با قدرت بالا و همچنین کلاهک های کروی شکل» زده است. تمامی مواردی که مرتبط با «تهیه و تولید بمب اتمی» است.
این همان بخش از صنعت ژورنالیسم و خبرنگاری است که هرچه ما فکر می کنیم یا می اندیشیم، تغییر می کند و بازنویسی می شود. در این زمینه، آقای هرش هیچ فرقی با بقیه ندارد. اما در همان بطن کاری او هم خیلی از حقایق پنهان شده اند، چرا که باید به آن مشکوک بود. به همین دلیل آقای هرش خیلی ها را متقاعد کرده که درباره خطرهای موشکی و اتمی، داستان سرایی و خیال پردازی کنند.
اما در مورد آن مصاحبه تلویزیونی با سی ان ان، به گفته تهیه کننده برنامه، آقای هرش در لحظه آخر انصراف داد تا در یک مناظره تلویزونی با من حضور نداشته باشد. باز هم می گویم، هر وقت آماده باشد، من هم هستم.
* از: برت استیفنز (Bret Stephens) / در: وال استریت جورنال
قبلی
