دیدگاه
همانطور که در موقعیت های خاصی آرمان ها می تواند نقش تعیین کننده ای داشته باشند، واقع گرایی هم در جای خود لازم است. اگر واقع بینی و آرمان گرایی را از هم جدا کنیم خطر سیاستی را به جان می خریم که به خانه ساختن روی آب می ماند.
همانند بیشتر آمریکا
آمریکا
ایالات متحدهٔ آمریکا (به انگلیسی: United States of America و به اختصار: USA) کشوری در آمریکای شمالی، و به پایتختی شهر واشنگتن دیسی است. آمریکا سومین کشور پر جمعیت دنیا و چهارمین کشور پهناور جهان است، و از لحاظ نژادی و گوناگونی مردم، متنوعترین کشور جهان شناخته میشود.
آمریکا با تولید ناخالص داخلی بیش از ۱۳٬۰۰۰ میلیارد دلار در سال و ۱۹٪ قدرت خرید جهان، بزرگترین اقتصاد در میان کشورهای جهان را دارا است.
نظام حکومتی آمریکا در چارچوب قانون اساسی، و بر اساس سیستم جمهوری فدرال بنیان نهاده شدهاست. این کشور در سال ۱۷۷۶ میلادی (۱۱۵۵ ه.خ.)، در پی اعلام استقلال و اتحاد ۱۳ مستعمرهٔ سابق بریتانیا شکل گرفت.
کشور آمریکا از شرق با اقیانوس اطلس، در غرب با اقیانوس آرام، از شمال با کشور کانادا، و از جنوب با مکزیک همسایهاست. این کشور از راه پایگاه دریایی گوانتانامو نیز مرز مشترک اندکی با کوبا دارد. آمریکا همچنین از طریق آلاسکا با روسیه مرز آبی دارد. به علاوه، مجموعهای از جزیرهها، ناحیهها، و مناطق متعلق به آمریکا در سراسر جهان پراکندهاند.
این کشور با نامهای دیگری مانند ایالات متحدهٔ امریکا، (اِمریکا یا آمریکا) ایالات متحده، اتازونی (برگرفته از واژهٔ فرانسوی États-Unis، به معنای ایالتهای متحد)و (بطور عامیانه) ینگه دنیا نیز خوانده میشود.
ایالات متحده آمریکا پس از حضور در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، قدرت اثرگذاری خود در جهان را گسترش داد. آمریکا به عضویت دائم شورای امنیت سازمان ملل در آمدهاست و از بنیانگذاران پیمان نظامی ناتو محسوب میشود. و پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد به عنوان یک ابرقدرت منحصر به فرد درآمد. شهروند ایالات متحدهٔ آمریکا را معمولاً «آمریکایی» مینامند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
یی ها ماهم باور داریم که ایالات متحده باید همواره از دمکراسی و حقوق بشر
حقوق بشر
حقوق بشر حقوقی بنیادین و انتقال ناپذیر است که برای حیات نوع بشر اساسی تلقی میشود.
تاکنون تعریف چندان دقیقی از حقوق بشر که مورد پذیرش عمومی باشد ارائه نشده و این امر خود مشکلی مهم برای تنظیم بینالمللی آن بودهاست. تعریف مذکور در بالا میتواند تصویری کلی ومبهم از ماهیت این حقوق به دست دهد. در هر صورت در نوشتههای حقوقی معاصر حقوق بشر به نحو فزایندهای در سه مقوله جداگانه تقسیم شدهاست:
حقوق نسل اول: حقوق مدنی و سیاسی
حقوق نسل دوم: حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
حقوق نسل سوم: حقوق جمعی و گروهی
در حال حاضر حقوق بشر یکی از مهمترین موضوعات در حقوق بینالملل معاصر است، حساسیت بسیاری نسبت به رعایت آن وجود دارد و اسناد جهانشمول متعددی بر مدون کردن این حقوق کوشیدهاند، در بسیاری از کشورها نهادها و کمیتههایی برای پیگیری این موضوع در نظر گرفته شده و یا حتی وزارتخانهای با عنوان حقوق بشر تأسیس شدهاست.
و نهایتا در سازمان ملل نیز تلاشهای مستمر کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل متحد منجر به ایجاد شورای حقوق بشر به عنوان یکی از ارکان سازمان ملل متحد گردیدهاست، شورایی که با اختیارات اجرایی گسترده تری از سلف خود (کمیسیون حقوق بشر) از دو اهرمهای اجرای تصمیمات ملل متحد میباشد. رعایت کامل حقوق بشر از نگرانیهای همیشگی سازمانهای جهانی است، لویزا آریور رییس کمیساریار عالی حقوق بشر سازمان ملل در این باره گفته است: «هیچ کشوری در جهان حقوق بشر را بطور کامل رعایت نمیکند.»
منبع: ویکی پیدیا فارسی
پشتیبانی کند – از جهتِ سیاسی و اقتصادی و دیپلماتیک – همانگونه که در دوران جنگ سرد انجام داد و در راه آزادی ملت های زیر ستم در اتحاد شوروی سابق تلاش کرد.
اینها ارزش های ما هستند که ما را بر آن می دارند بخواهیم از رنج انسان بکاهیم. اما، و این نکته باید اصل کلی ما باشد، کشور ما باید تنها وقتی اقدام نظامی بکند که پای منافع ملی هم در میان باشد. چنین رویکردی را می توان «آرمان گرایی واقع بینانه» هم نامید.
لیبی لیبی احتمالاٌ استثناء است. گرچه در آنجا هیچ کدام از منافع مهم آمریکا در خطر نیست ممکن است دخالتِ نظامی محدود، از نظر بشر دوستانه موجه باشد. نیروهای قذافی تاکنون تعداد زیادی از مردم غیر نظامی را قربانی کرده اند.
چیزی نماند بود که این نیروها بنغازی را فتح کنند، اگر اینگونه می شد برای مردم شهر پیامدهای احتمالاٌ وحشتناکی می داشت. نیروهای قذافی ضعیف بودند. قذافی در کشور خود نامحبوب و در خارج دوستی نداشت. هم شورای امنیت سازمان ملل
سازمان ملل
سازمان ملل متحد سازمانی بینالمللی است که در ۱۹۴۵ میلادی تأسیس و جایگزین جامعه ملل شد. این سازمان توسط ۵۱ کشور تأسیس و در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۹۲ کشور عضو داشتهاست. اعضای آن تقریباً شامل همه کشورهای مستقلی میشود که از نظر بینالمللی به رسمیت شناخته شدهاند. فقط واتیکان، که عضویت در سازمان را نپذیرفتهاست و چین ملی (تایوان) که عضویتش بعد از عضویت جمهوری خلق چین لغو شد، در سازمان ملل متحد عضو نیستند.
مقر سازمان ملل متحد در نیویورک است و کشورهای عضو و موسسات وابسته در طول هر سال با تشکیل جلسات منظم در مورد امور بینالمللی و امور اجرایی مربوط به آنها تصمیمگیری میکنند.
سازمان ملل در پایان جنگ جهانی دوم و از سوی کشورهای پیروز در آن جنگ شکل گرفت و سازمان و روال حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی بعد از جنگ دوم دارد. شورای امنیت قویترین نهاد سازمان ملل پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
و هم اتحادیۀ عرب خواستار اقدام شدند. ممکن است شرایط مهمی که واکنش های مشابهی را می طلبند در جاهای دیگر هم به وجود آید.
با این وجود هدف های آرمان گرایانۀ ما نمی توانند تنها انگیزه مان در سیاست خارجی برای به کارگیری زور باشند. ما نمی توانیم نقش پلیس جهانی را داشته باشیم. ما نمی توانیم با هر فاجعۀ انسانی با نیروی نظامی مقابله کنیم. کجا خاتمه می یابد؟ در سوریه
سوریه
جمهوری عربی سوریه کشوری در جنوب غرب آسیا و بر سواحل شرقی دریای مدیترانه است. این کشور از شمال با ترکیه، از شرق با عراق، از غرب با لبنان و دریای مدیترانه و از جنوب با اردن و اسرائیل همسایه است.
سوریه بین عرض ۳۲ و ۳۷ درجه شمالی و طول ۳۵ و ۴۲ درجه شرقی قرار دارد که این امر در طول تاریخ، جایگاهی استراتژیک به این کشور بخشیده است زیرا باعث قرار گرفتن آن در نقطه اتصال سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا گردیده و سوریه را در میان اروپای صنعتی و خاورمیانه نفت خیز قرار داده است.
حدود ۷۴٪ جمعیت سوریه را مسلمانان سنی، ۱۳٪ علوی، شیعه دوازدهامامی و اسماعیلی، ۱۰٪ مسیحی و ۳٪ دروزی تشکیل میدهند. اعراب حدود ۹۰٪ جمعیت سوریه شامل یک میلیون آوارهٔ عراقی و پانصد هزار فلسطینی و کردها ۹٪ جمعیت این کشور را تشکیل میدهند.
ارمنیها، ترکها، چرکسها و یهودیان اقلیتهای دیگر ساکن این کشورند. بیشتر افسران عالیرتبهٔ نظامی و امنیتی سوریه از همکیشان خانوادهٔ اسد یعنی علویان، که از نظر عامهٔ مسلمانان مرتد محسوب میشوند، هستند اما سنیها در کمیتهٔ مرکزی حزب بعث، حزب حاکم و تنها حزب قانونی کشور اکثریت دارند. این کشور از سال ۱۹۶۳ تحت قانون شرایط اضطراری اداره میشود که بسیاری آزادیهای سیاسی و مدنی را به حالت تعلیق درآوردهاست.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
، یمن
یمن
یمن (به عربی: الجمهوریة الیمنیة) کشوری عرب در جنوب غربی آسیا و در جنوب شبه جزیره عربستان واقع در خاورمیانه، و پایتخت آن شهر صنعا است. یمن ۵۲۷٬۹۶۸ کیلومتر مربع گستردگی دارد. یمن دارای دو ساحل مهم است، ساحلی غربی در کرانهٔ دریای سرخ و ساحلی جنوبی در کرانهٔ دریای عرب، همچنین دارای چند جزیرهاست که مهمترین آنها: جزیره سقره در دریای عرب و جزیره حنیش در دریای سرخ است. یمن تا قبل از سال ۱۹۹۰ میلادی دو کشور متجاور بوده به نامهای: جمهوری عربی یمن (یمن شمالی) و جمهوری دمکراتیک یمن (یمن جنوبی). در سال ۱۹۹۰ طی پیمانی این دو کشور با هم متحد شدند و جمهوری یمن بوجود آمد.
اما در سال ۱۹۹۴ جنگ خونینی بین دو طرف رخ داد، که سرانجام شمالیها بر جنوبیها چیره شدند و اتحاد پابرجا ماند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
، الجزایر یا ایران
ایران
ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.
ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایهاست، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.
نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایهریزی شدهاست. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنهای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینهای کهن دارد و یکی از تاریخیترین کشورهای جهان بهشمار میرود.
ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بینالمللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقهای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آوردهاست.
ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم میکند. پیشبینی میشود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
؟ کشورهایی که متحدان نزدیک ما بودند اما رعایت ارزش های ما را نمی کنند چه می شوند، همانند بحرین
بحرین
پادشاهی بحرین کشوری است جزیرهای در خلیج فارس. پایتخت آن منامه، زبان رسمی آن عربی است و استفاده از زبانهای انگلیسی، فارسی و اردو هم بسیار رایج است. بحرین به پنج استان بخش شده و تا ۳ ژوئیه ۲۰۰۲ (میلادی) دارای ۱۴ شهر بودهاست. این کشور از ۳۲ جزیره تشکیل یافتهاست. بحرین از سال ۱۸۲۰ میلادی تحت سرپرستی کشور بریتانیا بوده، و در سال ۱۹۷۱ استقلال کامل یافتهاست.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
و مراکش و عربستان
عربستان
پادشاهی عربستان سعودی (به عربی: المملکة العربیة السعودیة) یکی از کشورهای باختر قاره آسیاست. این کشور در شبه جزیره عربستان واقع شده و از شمال با عراق و اردن و کویت و از سوی خاور با امارات متحده عربی و قطر و خلیج فارس و در جنوب خاوری با عمان و از سوی جنوب با یمن و از سوی باختر با دریای سرخ هممرز است. جایگاههای مهم دینی مسلمانان همچون کعبه و مسجد پیامبر و آرامگاه پیامبر اسلام در این کشور جای دارد.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
سعودی؟ و تکلیف نقض حقوق بشر در کشورهای دیگر چیست؟
در حالیکه رخدادها در شمال آفریقا و خاورمیانه
خاورمیانه
خاورمیانه منطقهای است که سرزمینهای میان دریای مدیترانه و خلیج فارس را شامل میشود. خاورمیانه بخشی از آفریقا-اوراسیا یا به طور خاص آسیا شمرده میشود و در بعضی موارد جزئی از آفریقای شمالی را در برمیگیرد. این ناحیه گروههای فرهنگی و نژادی گوناگونی از قبیل فرهنگهای ایرانی، عرب، بربرها، ترکی، کردی، اسرائیلی و آسوری را در خود جای دادهاست. زبانهای اصلی این منطقه عبارت است از فارسی، عربی، ترکی، کردی، عبری و آسوری. در بعضی زمینهها واژه بسط يافته خاورمیانه به تازگی شامل کشورهای افغانستان، پاکستان، قفقاز، آسیای مرکزی و آفریقای شمالی شده است.
بسیاری از تعریفهای «خاورمیانه» - چه در کتابهای مرجع و چه در اصطلاح عامیانه - آن را ناحیهای در جنوب غربی آسیا و دربرگیرندهٔ کشورهای بین ایران و مصر معرفی میکنند. با اینکه بخش بیشتر کشور مصر (به جز صحرای سینا) در آفریقای شمالی واقع شده ولی آن را جزو «خاور میانه» میدانند. کشورهای شمال آفریقا از قبیل لیبی، تونس و مراکش بر خلاف خاورمیانه، در رسانههای عمومی کشورهای آفریقای شمالی خوانده میشوند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
روند خود را طی می کنند بسیار ضروری است که ما هر کشور را در جای خود و مستقل از دیگر کشورها در نظر بگیریم. به این منظور به چند رهنمود اشاره می کنیم.
یکم: وقتی زور به کار می بریم باید هدف واضح و مشخصی را تعریف کنیم. این درست که حفاظت از مردم غیرنظامی با ارزش های ما هماهنگ است. اما به صورت طبیعی دشوار است کاربرد نیروی نظامی را محدود کرد.
ضرورت دخالت بشر دوستانه تقریباٌ همیشه ناشی از این ضرورت است که مردم را در مقابل دولت هایشان یا از فروپاشی آنها حفاظت کنیم. این نکته، انگیزۀ ما در تفکرات راهبردی در سیاست خارجی است، مانند «تغییر حکومت» یا «ایجاد ملت».
اما اگر ما تغییر حکومت را در پیوند با دخالت نظامی به عنوان هدف اعلام کنیم از ما انتظار می رود لوازم آن را هم انجام دهیم. اگر این هر دو با هم پیش نرود این خطر وجود دارد که ما متحدان و دشمنان خود و نیز افکارعمومی مردم آمریکا را پریشان خاطر کنیم و در این صورت تمام رسالت ما به خطر می افتد.
اگر نتوان به هدف های اعلام شده رسید خطر ضربه ای راهبردی را به جان خریده ایم.
دوم: ما باید شرایط مشخص هر کشور را به دقت تحلیل و تلاش کنیم فرهنگ و تاریخ
تاریخ
تاریخ پژوهش در رخدادها و کارهای آدمی در گذشتهاست. هرچند غالباً این رشتهٔ مطالعاتی را در زیرگروهی از علوم انسانی یا علوم اجتماعی قرار دادهاند، با اینحال میتوان آن را به عنوان پلی بین این دو شاخه تلقی کرد؛ زیرا روشهای مطالعاتی مختلف آن از هر دو شاخه وام گرفته شدهاند. تاریخ به عنوان یک رشتهٔ مطالعاتی دارای شاخهها و گرایشهای جانبی زیادی است که از آن میان میتوان به تاریخشماری، تاریخنگاری، تبارشناسی، خط نگاری تاریخی(کتابت شناسی)و cliometrics اشاره کرد.
موّرخین از گذشته کوشیدهاند تا پرسشهای تاریخی را با پژوهش در اسناد نوشتاری پاسخ گویند. با اینحال پژوهشهای تاریخی تنها به این منبعها محدود نمیشوند. به طور کلی منبعهای دانش تاریخی را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: نوشتهها، گفتهها، بقایای مادی. تاریخنگاران برای کار خود از هر سه استفاده میکنند.
موّرخان غالباً به اهمیت نوشتههای تاریخی اشاره میکنند. این تأکید باعث ایجاد اصطلاح پیش از تاریخ شده که به دورانی که هنوز خط ساخته نشده بود اشاره میکند. تقسیم تاریخ به شکل پیش از تاریخ و پس از تاریخ بستگی زیادی به موضوع مورد مطالعه دارد زیرا خط در هر جای دنیا در زمان خاصی پدید آمدهاست.
توجه به گذشتهٔ انسان به طور طبیعی باعث تقیسم زمان به تکههای قابل اداره شدهاست. راههای زیادی برای تقسیم گذشته وجود دارد که از این میان میتوان به تقسیمهای تاریخشماری، فرهنگی و موضوعی اشاره کرد. این سه گونهٔ تقسیمبندی انحصاری نیستند و غالباً میتوان موارد تداخل را بین آنها مشاهده کرد. تمرکز روی مکان، زمان یا موضوعی خاص بین موّرخان امری عادی است و باعث تخصصگرایی در تاریخنگاری میشود. تاریخ برای دیگران، به شکل اصطلاحی کلی به معنای مطالعهٔ هر چیز دربارهٔ انسانهای پیشین در آمدهاست اما به تازگی حتی این محدوده هم توسط رشتههایی چون تاریخ بزرگ به چالش کشیده میشود. از روزگاران گذشته تاریخ را با هدفهای عملی یا نظری میخواندند اما امروزه آن را جهت کنجکاوی فکری هم مطالعه میکنند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
کشور مربوط و نیز منافع راهبردی و اقتصادی آمریکا را در یک مجموعه با هم ببینیم. از این راه خواهیم توانست علت های مختلف را که عامل تظاهرات مردمی است درک کنیم و در هر موردِ خاص، واکنش مناسبی ارائه دهیم.
سوم: باید به دقت بدانیم چه چیز و چه کسی را مورد حمایت قرار می دهیم. عملاٌ در جنگ داخلی لیبی طرفداری یک طرف را کرده ایم. اما این برای مبارزه با حاکم جبار کافی نیست. ما باید تا جایی که ممکن است مطمئن شویم بعد از تغییر حکومت مشکلات جدید و بزرگی ایجاد نشود؛ از این رو مهم است برنامه ای برای دوران بعد از تغییر حکومت داشته باشیم. آخرین چیزی که به کار منطقه می آید حکومت های ناکام است.
چهارم: باید در خود آمریکا هم حمایت وجود داشته باشد، در قاعده با پشتیبانی کنگره. سیاستی بدون حمایت افکارعمومی حتی در کوتاه مدت بسیار دشوار است، در درازمدت که دوام پذیر نیست. تجربۀ جنگ های کره و ویتنام و جنگ دوم عراق
عراق
عراق با نام رسمی جمهوری عراق (به عربی: الجمهوریة العراقیة) (به کردی: کۆماری عێراق) کشوری در خاورمیانه و جنوب باختر آسیا است. پایتخت عراق شهر بغداد است. این کشور از جنوب با عربستان سعودی و کویت، از باختر با اردن، سوریه و از خاور با ایران و از شمال با ترکیه همسایهاست. عراق در جنوب مرز آبی کوچکی با خلیج فارس دارد و دو رود مشهور دجله و فرات که منشأ تمدنهای باستانی میانرودان (بینالنهرین) در طول تاریخ کهن این کشورند از شمال کشور به جنوب آن روان هستند و با پیوستن به رود کارون، اروندرود را تشکیل میدهند و به خلیج فارس میریزند.
پهناوری عراق ۴۳۸،۳۱۷ کیلومتر مربع (۵۸ام، حدود یک چهارم ایران) است. بیشتر سرزمین عراق پست و هموار و گرمسیری است. غرب عراق کویر است و شرق آن جلگههای حاصلخیز. ولی بخشی از کردستان عراق (شمال خاور) کوهستانی و سردسیر میباشد. همچنین عراق یکی از بزرگترین کشورهای دارای منابع نفت میباشد.این کشور دارای ۱۴۳ میلیارد بشکه ذخایر تایید شده نفتی میباشد.
جمعیت عراق حدود ۳۰ میلیون تن (آمار ۱۳۸۶) است. حدود ۷۵ درصد مردم عرب، ۲۰ درصد کرد و ۵ درصد آشوری، ترکمن و سایر اقوام هستند. همچنین حدود ۶۰ درصد مردم عراق شیعه، ۳۸ درصد سنی و ۲ درصد مسیحی و پیروان سایر ادیان هستند. عراق محل زندگی و مرگ ۶ امام شیعه است و شهرهای نجف، کربلا، کاظمین و سامرا زیارتگاه شیعیان جهان است.
عراق دارای تمدن و فرهنگ دیرینه و پرباری است. سومریان، اکدیها و آشوریها نخستین تمدنهای باستانی عراق را چند هزار سال پیش از میلاد بنیاد نهادند. در دوران پیش از اسلام، عراق کنونی جزئی از ایران بود. پس از اسلام عراق مرکز حکومت درازمدت خلافت عباسی شد. از میانه سده دهم تا پایان سده سیزدهم هجری خورشیدی، عراق تحت حکومت امپراتوری عثمانی قرار داشت. عراق در سال ۱۲۹۸ (۱۹۱۹) از عثمانی جدا شد و به سرپرستی بریتانیا درآمد و در سال ۱۳۱۱ (۱۹۳۲) استقلال یافت.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
نشان می دهند که رکودِ طولانی، حمایت در کشور را تضعیف می کند.
پنجم: باید فکر پیامدهایی باشیم که قصدشان را نداشته ایم. باید در این باره اندیشه کنیم که چگونه می توانیم هواداران غیرِنظامی قذافی را از خشونتِ شورشی ها محافظت کنیم. رخدادهای لیبی ممکن است حکومت ایران را بر آن دارد برنامۀ اتمی خود را با سرعت بیشتر به پیش ببرد، چرا که برای رهبری ایران بسیار آشکار است قذافی از برنامۀ اتمی خود به ازای داشتن مناسبات بهتر با غرب دست کشیده بود. کشورهای شورشی باید همچنان از عزمِ جزم ما متقاعد باشند که علیه گسترش سلاح اتمی اقدام خواهیم کرد.
ششمین و مهمترین نکته: ایالات متحده باید درکی مشخص و الزام آور از منافع ملی غیر قابل چشم پوشی خود داشته باشد. هر تحولی در منطقه علت مشابهی ندارد و برای برخورد با همۀ تحولات یک وسیله وجود ندارد.
بهار عربی این توان را دارد که به بخت بزرگی تبدیل شود که هم انسان های منطقه و هم جهان می توانند از آن سود ببرند. حمایت از دمکراسی می تواند به تدریج جانشینی برای بنیاد گرایی اسلامی باشد؛ همین اکنون هم این کار می تواند باد مؤافقی در بادبان حامیان دمکراسی در منطقه باشد. باید درک واقع بیناننه ای داشته باشیم که چه چیزی انجام پذیر است و در چه پنجرۀ زمانی.
ایالات متحده در ثبات طولانی منطقۀ خلیج فارس، منبع بخش بزرگی از تأمین انرژی دنیا، منفعت حیاتی دارد. و ما به همین نسبت منفعت حیاتی داریم که کشورهای منطقه آبشخور بنیاد گرایان اسلامی نشوند.
از این رو آمریکا باید سیاستی را پی گیرد که عزمِ جزمش رابرای دفاع از منافع ملی خود با حمایت از آن ارزش هایی – دمکراسی و آزادی و حقوق بشر – پیوند دهد که کشور ما را بزرگ کرده است. این سیاستِ آرمان گراییِ واقع بینانه بهترین راه برای برخورد با چالش ها خواهد بود و نیز برخورد با بخت های ناشی از تغییر پُرپیامد که در جهان اسلام در حال رخ دادن است.
* از: هنری کیسینجر و جیمز بیکِر / در: سیسِرو
قبلی
