دیدگاه
این اقدام برای احمدی نژاد
احمدی نژاد
محمود احمدینژاد (۶ آبان ۱۳۳۵ در آرادان) ششمین رئیس جمهوری اسلامی ایران است. وی همچنین نخستین استاندار اردبیل بودهاست. وی در موقعیت شهردار تهران در انتخابات نهم ریاست جمهوری ایران شرکت کرد و در ۳ تیر ۱۳۸۴ در دور دوم از این دوره با کسب ۱۷ میلیون رای در انتخابات ریاست جمهوری، پیروز شد.
وی ششمین رئیس جمهور ایران بعد از انقلاب ۱۳۵۷ میباشد. دورهٔ اول ریاست جمهوری او همزمان با پایان کار دولت نهم در ۱۲ مرداد ۱۳۸۸ پایان یافت. احمدینژاد در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری با ۲۴ میلیون و ۵۹۷ هزار رأی پیروز اعلام شد. ولی گروه هایی از مردم که معتقد به تقلب در این انتخابات بودند اعتراضات گستردهای در چندین شهر ایران برگزار کردند.
احمدی نژاد با افسانه خواندن هولوکاست،و طرح سوالاتی درباره ماهیت آن خواستار تحقیق مجدد درباره این موضوع شد.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
در درجۀ اول به این منظور است که در کوتاه مدت توجه مردم را از ناکامی سیاست اقتصادیش منحرف کند. با این استدلالِ مردم پسند که دستگاه اداری باید کوچک شود تاکنون سه وزیر را برکنار کرده و می خواهد حوزه های کاری آنها را با وزارتخانه های دیگر ادغام کند.
علاوه بر وزیر نفت
نفت
نَفت مایع غلیظ و افروختنی بهرنگ قهوهای سیر یا سبز تیرهاست که در لایههای بالایی بخشهایی از پوستهٔ کره زمین یافت میشود. نفت شامل آمیزه پیچیدهای از هیدروکربنهایی گوناگون است. بیشتر این هیدروکربنها از زنجیرهٔ آلکان هستند؛ ولی ممکن است از دید ظاهر، ترکیب یا خلوص تفاوتهای زیادی داشتهباشند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
میرکاظمی، وزیر تعاون و وزیر صنایع نیز حکم های برکناری خود را دریافت کرده اند به گونه ای که اکنون فقط ۱۷ وزیر وجود دارد. ادغام وزارت بسیار ثروتمند نفت با وزارت نیرو که تقریباٌ قادر به پرداخت نیست به رئیس جمهور کمک می کند تا سیاست ناکام انرژی خود را پرده پوشی کند.
اما بویژه کار جانبی به عنوان وزیر نفت، صحنۀ دیگری در اختیار رئیس جمهور قرار می دهد. برای اولین بار بعد از پیدایی جمهوری اسلامی
جمهوری اسلامی
نظام جمهوری اسلامی ایران حکومت کنونی ایران است که پس از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ و در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۳۵۸، طی یک همهپرسی با رای آری ۹۸٫۲٪ درصد از شرکتکنندگان تشکیل شد.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
، ایران
ایران
ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.
ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایهاست، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.
نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایهریزی شدهاست. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنهای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینهای کهن دارد و یکی از تاریخیترین کشورهای جهان بهشمار میرود.
ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بینالمللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقهای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آوردهاست.
ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم میکند. پیشبینی میشود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
ریاست اوپک را در اختیار گرفته است. سیاستمدارِ ضدغربی احمدی نژاد که مخالف افزایش تولید نفت است می تواند در گردهمایی اوپک خود را در معرض توجه جهانیان قرار دهد. ممکن است برای اولین بار در ژوئیه وقتی وزیران نفت اوپک در وین گرد هم می آیند این اتفاق بیفتد.
علیه قوانین جمهوری
ظاهراٌ احمدی نژاد از این بابت نگرانی ندارد که شورای قدرتمند نگهبان می خواهد سر راهش سنگ اندازی کند. در این میان حتی آیت اللهِ تندرو احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان و حامی سرسخت رئیس جمهور، به شاگردش هشدار داده که وی باید تغییر در کابینه را با تصویب مجلس انجام دهد.
به باور جنتی آنچه احمدی نژاد انجام می دهد مخالف قوانین جمهوری اسلامی است. اخیراٌ شورای نگهبان هشدار خود را تکرار کرد که احمدی نژاد اجازۀ ادارۀ وزارت نفت را ندارد. اما فردِ هشدار گرفته از این بابت غمی به خود راه نداد. معاونش فاطمۀ بداغی خبر داد رئیس جمهور بر سر تصمیم خود است. خود احمدی نژاد دیگر اظهارنظر نکرده است.
اینها همه بخشی از مبارزۀ قدرت است. در اصل دستیازی به درآمد نفتی که احمدی نژاد می خواهد در اختیار گیرد، رهبر مذهبی را برازنده است. رئیس جمهور با سرسختی در این فکر است که اختیارات خود را افزایش دهد و بدین ترتیب از نفوذ روحانیت بکاهد. احمدی نژاد می خواهد برای زمان بعد از سال ۲۰۱۳ که دیگر نمی تواند نامزد ریاست جمهوری شود مسیر را مشخص کند. مایل است رئیس دفتر و پدر همسر پسرش اسفندیار رحیم مشایی
رحیم مشایی
اسفندیار رحیم مشایی (زادهٔ آبان ۱۳۳۹ در روستای مشا از توابع رامسر) سیاستمدار ایرانی و رئیس دفتر و سرپرست نهاد ریاست جمهوری ایران، دبیر کمیسیون فرهنگی دولت، ریاست شورای هماهنگی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی، ریاست گروه مشاوران جوان ریاست جمهوری، رئیس کارگروه زیارت و فرهنگ رضوی، جانشین رئیسجمهور در شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور، رئیس مرکز ملی جهانیشدن، رئیس شورای اطلاعرسانی دولت ایران و نماینده ویژه رئیسجمهور در امور خاورمیانه است.
او در زمان شهرداری محمود احمدینژاد رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران بود. در دولت اول احمدینژاد مشایی ریاست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران را بر عهده داشت. وی در تیرماه ۱۳۸۸ معاون اول رئیسجمهور ایران شد. اما پس از یک هفته از حکم حکومتی رهبر ایران، مبنی بر برکناری مشایی از این سمت، رحیم مشایی از پست خود استعفا داد و ساعتی بعد از سوی احمدینژاد به عنوان رئیس دفتر ریاست جمهوری منصوب شد. او در رشتهٔ مهندسی الکترونیک در دانشگاه صنعتی اصفهان تحصیل نموده و پدر عروس احمدینژاد است. از وی به عنوان یار همیشگی محمود احمدینژاد یاد میشود. رحیممشایی به طور گسترده به رهبری طیف موسوم به جریان انحرافی متهم میشود.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
جانشین او شود. اما وی در نزد روحانیت منحرفی خطرناک است.
وفاداری نمایشی
مشایی با اغراق، ملی گرایی را بالاتر از هویت اسلامی ایران می گذارد. هنوز فراموش نشده که رحیم مشایی در گذشته در صحبت از یهودیان و اسرائیل تفاهم نشان داده بود. از این رو تصادفی نبود که ماجرای مشایی آخرین دور مبارزۀ قدرت را در ایران آغاز کرده است.
وزیر اطلاعات مصلحی، تنها روحانی در هیأت دولت، دستور داده بود صحبت های تلفنی رئیس دفتر احمدی نژاد شنود شود. وقتی رئیس جمهور خبر یافت فوری مصلحی را برکنار کرد، اما رهبر انقلاب به او دستور داد تصمیم خود را برگرداند. احمدی نژاد به جایی اینکه این خواسته را انجام دهد یازده روز غیبش زد و در انظار آفتابی نشد. وقتی از تحریمش دست کشید که همۀ نمایندگان مجلس از او خواستند به دستور رهبرانقلاب احترام بگذارد.
وی سپس در تلویزیون به خامنه ای اعلام وفاداری کرد. وی گفت رهبر برای او مانند «پدر عزیز و عادل» است. اما وی عنوان برازندۀ خامنه ای را که طبق قانون قدرتش مطلق و از سوی خداست بر زبان نیاورد. معلوم است که احمدی نژاد دیگر این شأن را برای خامنه ای قائل نیست، چرا که همواره اختیارات روحانیت را برای خود مطالبه می کند – نه تنها در امور دنیوی بلکه حتی در مسائل دینی. اینگونه است که احمدی نژاد در نگاه روحانیون پیوسته خوف آورتر می شود.
رئیس جمهور خونسرد می ماند
احمدی نژاد به عنوان اولین اقدام بعد از پیروزی در انتخابات
انتخابات
انتخابات جریانی رسمی است که هر گام آن از پیش تعیین شده می باشد. انتخابات برای تصمیم گیری مردم یا بخشی از مردم است که شخص یا اشخاصی را برای مقام، پست یا مسولیتی و برای مدتی معلوم با ریختن رای خود به صندوقهای انتخاباتی می گزینند. هدف اصلی از انتخابات سیاسی انتخاب نمایندگان مردم میباشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
در تابستان ۲۰۰۵ از جمکران در قم دیدار کرد که شیعیان ایران بازگشت مهدی و نجات جهان را در آنجا انتظار می کشند. در این فاصله آزاد راه بزرگی پایتخت تهران را به جمکران وصل می کند. هرچه باشد مهدی باید فوری در تهران باشد. احمدی نژاد خود را کسی می داند که راه ظهور را آماده می کند، و امام جماعت نهاد ریاست جمهوری داده بود فیلمی دربارۀ ظهور امام دوازدهم شیعیان مهدی بسازند و پخش کنند. وی را در ابتدای ماه مه بازداشت کردند.
حتی آیت الله قدرتمند محمد تقی مصباح یزدی که همانند احمدی نژاد معتقد به بازگشت مهدی است و از قرار بیشترین نفوذ مذهبی را بر رئیس جمهور دارد نگران است که رحیم مشایی رئیس جمهور را «سحر و جادو» کرده باشد. به گفتۀ مصباح در نتیجه احمدی نژاد دیگر به ولایت خامنه ای اعتقاد ندارد بلکه او را به چالش می خواند و همواره راه خود را می رود.
اما هرچه بیشتر روحانیت به صراحت با رحیم مشایی مخالفت می کند بخت او که دخترش همسر پسر رئیس جمهور است برای جایگزینی احمدی نژاد کاهش می یابد. بااین وجود احمدی نژاد خونسردی خود را حفظ می کند. گرچه قدرتش را مدیون لطف خامنه ای است، اما دینش به قدرت سیاسی و اقتصادی و نظامی سپاه
سپاه
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سازمانی نظامی است که در نخستین روزهای پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ به فرمان سید روحالله خمینی (بنیانگذار و رهبر نظام جمهوری اسلامی ایران) تشکیل شد. خمینی در دوم اردیبهشت سال ۱۳۵۸ طی فرمانی به شورای انقلاب اسلامی رسماً تأسیس این نهاد را اعلام کرد و شورای انقلاب با تأسیس شورای فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، گام اساسی را در جهت سازماندهی این نهاد برداشت. سپاه نهادی نظامی و بازوی مسلح برای پاسداری از نظام جمهوری اسلامی ایران است.
قانون اساسی درباره سپاه میگوید:
« سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در نخستین روزهای پیروزی این انقلاب تشکیل شد، برای ادامهٔ نقش خود در نگهبانی از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن پا برجا میماند. حدود وظایف و قلمرو مسؤولیت این سپاه در رابطه با وظایف و قلمرو مسؤولیت نیروهای مسلح دیگر با تأکید بر همکاری و هماهنگی برادرانه میان آنها به وسیله قانون تعیین میشود.»
پس از فرماندهی محمد علی جعفری در سال ۱۳۷۸ نوآراییهای تشکیلاتی در سپاه روی داد. این نوآراییها شامل تشکیل سازمان بسیج مستضعفین و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران و تشکیل ۳۱ سپاه استانی بود.
منبع: ویکی پیدیا فارسی
پاسداران و شبه نظامیان بسیج بیشتر است. از این رو مبارزه بین خامنه ای و احمدی نژاد مبارزه بین روحانیت و مراکز قدرتی هم هست که پیوسته برقدرتشان افزوده شده است.
* از: راینِرهِرمان / در: فرانکفورتر آلگماینه تسایتونگ
قبلی
