مناسبات ایران با سوریه

ایران ایران ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.

ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.

نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایه‌ریزی شده‌است. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنه‌ای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود.

ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بین‌المللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است.

ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌بینی می‌شود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.

منبع: ویکی پیدیا فارسی تاکنون در بحران سوریه سوریه جمهوری عربی سوریه کشوری در جنوب غرب آسیا و بر سواحل شرقی دریای مدیترانه است. این کشور از شمال با ترکیه، از شرق با عراق، از غرب با لبنان و دریای مدیترانه و از جنوب با اردن و اسرائیل همسایه است.

سوریه بین عرض ۳۲ و ۳۷ درجه شمالی و طول ۳۵ و ۴۲ درجه شرقی قرار دارد که این امر در طول تاریخ، جایگاهی استراتژیک به این کشور بخشیده است زیرا باعث قرار گرفتن آن در نقطه اتصال سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا گردیده و سوریه را در میان اروپای صنعتی و خاورمیانه نفت خیز قرار داده است.

حدود ۷۴٪ جمعیت سوریه را مسلمانان سنی، ۱۳٪ علوی، شیعه دوازده‌امامی و اسماعیلی، ۱۰٪ مسیحی و ۳٪ دروزی تشکیل می‌دهند. اعراب حدود ۹۰٪ جمعیت سوریه شامل یک میلیون آوارهٔ عراقی و پانصد هزار فلسطینی و کردها ۹٪ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند.

ارمنی‌ها، ترک‌ها، چرکس‌ها و یهودیان اقلیت‌های دیگر ساکن این کشورند. بیشتر افسران عالی‌رتبهٔ نظامی و امنیتی سوریه از هم‌کیشان خانوادهٔ اسد یعنی علویان، که از نظر عامهٔ مسلمانان مرتد محسوب می‌شوند، هستند اما سنی‌ها در کمیتهٔ مرکزی حزب بعث، حزب حاکم و تنها حزب قانونی کشور اکثریت دارند. این کشور از سال ۱۹۶۳ تحت قانون شرایط اضطراری اداره می‌شود که بسیاری آزادی‌های سیاسی و مدنی را به حالت تعلیق درآورده‌است.

منبع: ویکی پیدیا فارسی بخشی از مشکل بوده نه بخشی از راه حل: تردیدی نیست که ایران به حکومت سوریه اسلحه اسلحه و تازگی غله که به آن نیاز مبرم وجود دارد می دهد. به همین شکل قطعی است که در آسمان سوریه هواپیماهای بدون سرنشینِ «ساخت ایران» در پروازند و متخصصان ایرانی به همکاران سوری خود در شناسایی گروه های شورشی کمک می کنند. البته اینکه ایران واقعاٌ، آنگونه که مخالفان در سوریه ادعا می کنند، نیروی نظامی هم به سوریه فرستاده است تا در سرکوب سرکوب ی قیام اکنون شانزده ماهه علیه رئیس جمهور سوریه بشاراسد کمک کنند، محل تردید است. اما در گذشته نظریه پردازان در پایتخت های کشورهای غربی به راحتی این ادعا را باور کرده اند.

اکنون چنین می نماید که وضع تغییر کرده است: در هفتۀ گذشته می شد برای اولین بار نشانه هایی دید که مقاومت تاکنون سرسختانه علیه لحاظ کردن ایران در جستجو برای پیداکردن راه حلی در جنگ داخلی جنگ داخلی سوریه شدت خود را از دست می دهد. در جمعۀ گذشته نمایندۀ ویژۀ سازمان ملل سازمان ملل سازمان ملل متحد سازمانی بین‌المللی است که در ۱۹۴۵ میلادی تأسیس و جایگزین جامعه ملل شد. این سازمان توسط ۵۱ کشور تأسیس و در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۹۲ کشور عضو داشته‌است. اعضای آن تقریباً شامل همه کشورهای مستقلی می‌شود که از نظر بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌اند. فقط واتیکان، که عضویت در سازمان را نپذیرفته‌است و چین ملی (تایوان) که عضویتش بعد از عضویت جمهوری خلق چین لغو شد، در سازمان ملل متحد عضو نیستند.

مقر سازمان ملل متحد در نیویورک است و کشورهای عضو و موسسات وابسته در طول هر سال با تشکیل جلسات منظم در مورد امور بین‌المللی و امور اجرایی مربوط به آنها تصمیم‌گیری می‌کنند.

سازمان ملل در پایان جنگ جهانی دوم و از سوی کشورهای پیروز در آن جنگ شکل گرفت و سازمان و روال حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی بعد از جنگ دوم دارد. شورای امنیت قوی‌ترین نهاد سازمان ملل پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.

منبع: ویکی پیدیا فارسی ، در حالیکه در جلسۀ ویژۀ سوریه در مجمع عمومی سازمان ملل اذعان کرد طرح شش موردی او برای برگرداندن آرامش به کشور کارآیی ندارد و بعد خواستار ایجاد گروه تماس جدید شد، ایران را وارد بازی کرد. کوفی عنان گفت در کنار آمریکا آمریکا ایالات متحدهٔ آمریکا (به انگلیسی: United States of America و به اختصار: USA) کشوری در آمریکای شمالی، و به پایتختی شهر واشنگتن دی‌سی است. آمریکا سومین کشور پر جمعیت دنیا و چهارمین کشور پهناور جهان است، و از لحاظ نژادی و گوناگونی مردم، متنوع‌ترین کشور جهان شناخته می‌شود.

آمریکا با تولید ناخالص داخلی بیش از ۱۳٬۰۰۰ میلیارد دلار در سال و ۱۹٪ قدرت خرید جهان، بزرگترین اقتصاد در میان کشورهای جهان را دارا است.
نظام حکومتی آمریکا در چارچوب قانون اساسی، و بر اساس سیستم جمهوری فدرال بنیان نهاده شده‌است. این کشور در سال ۱۷۷۶ میلادی (۱۱۵۵ ه.خ.)، در پی اعلام استقلال و اتحاد ۱۳ مستعمرهٔ سابق بریتانیا شکل گرفت.

کشور آمریکا از شرق با اقیانوس اطلس، در غرب با اقیانوس آرام، از شمال با کشور کانادا، و از جنوب با مکزیک همسایه‌است. این کشور از راه پایگاه دریایی گوانتانامو نیز مرز مشترک اندکی با کوبا دارد. آمریکا همچنین از طریق آلاسکا با روسیه مرز آبی دارد. به علاوه، مجموعه‌ای از جزیره‌ها، ناحیه‌ها، و مناطق متعلق به آمریکا در سراسر جهان پراکنده‌اند.

این کشور با نام‌های دیگری مانند ایالات متحدهٔ امریکا، (اِمریکا یا آمریکا) ایالات متحده، اتازونی (برگرفته از واژهٔ فرانسوی États-Unis، به معنای ایالت‌های متحد)و (بطور عامیانه) ینگه دنیا نیز خوانده می‌شود.

ایالات متحده آمریکا پس از حضور در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، قدرت اثرگذاری خود در جهان را گسترش داد. آمریکا به عضویت دائم شورای امنیت سازمان ملل در آمده‌است و از بنیانگذاران پیمان نظامی ناتو محسوب می‌شود. و پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد به عنوان یک ابرقدرت منحصر به فرد درآمد. شهروند ایالات متحدهٔ آمریکا را معمولاً «آمریکایی» می‌نامند.

منبع: ویکی پیدیا فارسی و انگلیس و فرانسه فرانسه و روسیه روسیه و چین می باید قدرت های محلی متنفذ در سوریه هم لحاظ شوند. یعنی که ایران.

فکرِ لحاظ کردن ایران به ویژه مورد استقبال روسیه است. مسکو، احتمالاٌ مهمترین متحد اسد حتی قبل از ایران، با تحریم تحریم های بیشتر و یا حتی تهدید به کاربرد زور به منظور افزایش فشار بر سوریه بسیار با تردید نگاه می کند. در مسکو گفته می شود به جای اینها بهتر است کنفرانسی بین المللی از کشورهایی که روی اسد یا مخالفانش نفوذ دارند تشکیل شود. لاورف وزیرخارجۀ روسیه بر این باور است هدف گردهمایی گسترده تر مثلاٌ با لحاظ کردن ایران این می تواند باشد که «همۀ بازیگران خارجی با صداقت و بدون سیاست یک بام ودو هوا» به توافق برسند که برنامۀ صلح صلح عنان را به اجرا در آورند. وی اکنون می خواهد برای برپایی یک کنفرانس بین المللی طرف های ذینفع را به مسکو دعوت کند. اما تاکنون نه از زمان و نه از شرکت کننده های احتمالی صحبتی نکرده است.

والتر پوش، کارشناس ایران در مؤسسۀ علم وسیاست، می گوید: «برای ایرانی ها فرقی نمی کند در سوریه اسد یا کس دیگری حکومت کند.» به باور پوش مناسبات هر دو کشور همواره کاملاٌ عمل گرایانه بوده است. وی در ادامه: «هیچگاه این مناسبات ازدواج از روی عشق نبوده است.» آلکس واتانکا از مؤسسۀ مطالعات خاورمیانه خاورمیانه خاورمیانه منطقه‌ای است که سرزمینهای میان دریای مدیترانه و خلیج فارس را شامل می‌شود. خاورمیانه بخشی از آفریقا-اوراسیا یا به طور خاص آسیا شمرده می‌شود و در بعضی موارد جزئی از آفریقای شمالی را در برمی‌گیرد. این ناحیه گروه‌های فرهنگی و نژادی گوناگونی از قبیل فرهنگهای ایرانی، عرب، بربرها، ترکی، کردی، اسرائیلی و آسوری را در خود جای داده‌است. زبان‌های اصلی این منطقه عبارت است از فارسی، عربی، ترکی، کردی، عبری و آسوری. در بعضی زمینه‌ها واژه بسط يافته خاورمیانه به تازگی شامل کشورهای افغانستان، پاکستان، قفقاز، آسیای مرکزی و آفریقای شمالی شده است.

بسیاری از تعریف‌های «خاورمیانه» - چه در کتابهای مرجع و چه در اصطلاح عامیانه - آن را ناحیه‌ای در جنوب غربی آسیا و دربرگیرندهٔ کشورهای بین ایران و مصر معرفی می‌کنند. با اینکه بخش بیشتر کشور مصر (به جز صحرای سینا) در آفریقای شمالی واقع شده ولی آن را جزو «خاور میانه» می‌دانند. کشورهای شمال آفریقا از قبیل لیبی، تونس و مراکش بر خلاف خاورمیانه، در رسانه‌های عمومی کشورهای آفریقای شمالی خوانده می‌شوند.

منبع: ویکی پیدیا فارسی در واشینگتن نیز به «هرالد تربیون بین المللی» گفته ایران کاملاٌ ممکن است از اسد روی برگرداند. به گفتۀ وی در روزگاری که در منطقه امید به دمکراسی دمکراسی احساس می شود ایران مایل نیست «کمک حال حکومتی باشد که بی محابا مردمش را می کشد.»

روسیه در روزهای گذشته بارها رسانده بود که علی الاصول با راه حل مبنی برکناره گیری اسد نیز مؤافق است. لاورف توضیح داد مخالف رفتن اسد نیست: «اگر سوری ها در این مورد اتفاق نظر پیدا کنند ما با کمال میل از این راه حل حمایت می کنیم.» و برخلاف عقیدۀ رایج که تهران تهران هیچگاه کنار گذاشتن متحد خود را نمی پذیرد کارشناسان می گویند ایران، برعکس ممکن است کاملاٌ آمادگی داشته باشد اسد را قربانی کند.

والتر پوش، کارشناس ایران در مؤسسۀ علم وسیاست، می گوید: «برای ایرانی ها فرقی نمی کند در سوریه اسد یا کس دیگری حکومت کند.» به باور پوش مناسبات هر دو کشور همواره کاملاٌ عمل گرایانه بوده است. وی در ادامه: «هیچگاه این مناسبات ازدواج از روی عشق نبوده است.» آلکس واتانکا از مؤسسۀ مطالعات خاورمیانه در واشینگتن نیز به «هرالد تربیون بین المللی» گفته ایران کاملاٌ ممکن است از اسد روی برگرداند. به گفتۀ وی در روزگاری که در منطقه امید به دمکراسی احساس می شود ایران مایل نیست «کمک حال حکومتی باشد که بی محابا مردمش را می کشد.»

با یا بدون اسد؟ مهم این است، بحران منطقه ای در نگیرد

به گفتۀ پوش اگر رهبری ایران اکنون مناسب بداند که بگذارد اسد سقوط کند در انجام آن درنگ نحواهد کرد. به باور این کارشناس، ایران رخدادهای سوریه را با نگرانی زیاد دنبال می کند و در عین حال – منطقی است – که به ویژه دنبال منافع خود است. پوش در ادامه می گوید ایران مبنا را بر این گذاشته که غرب اصولاٌ متوجه نیست با حمایتش از شورشیان شورشیان در سوریه چه می کند: «بزرگترین دغدغۀ ایران این است که در سوریۀ بعد از اسد حکومتی سنی سنی و طرفدار سعودی به قدرت برسد» پوش می گوید ایران بیمِ آن دارد که بحران سنی – شیعه شیعه همچنان در منطقه اوج بگیرد: «نگرانی این است که بحران سوریه بتواند تمام منطقه را مشتعل کند. جلوگیری از این اتفاق برای ایرانی ها مهمتر است، خواه با اسد و خواهد بدون او.»

تا این ارزیابی در مراکز قدرت غربی خود را به کرسی بنشاند مدتی خواهد گذشت. در این مراکز بی اعتمادی به ایران زیاد است. وزیرخارجۀ فرانسه لوران فابیوس هفتۀ گذشته در کنفرانسی مربوط به سوریه در استانبول هشدار داد مشارکت ایران در گفتگوها دربارۀ سوریه بر مذاکرات اتمی با ایران هم تأثیر خواهد گذاشت.

آمریکا نیز برایش دشوار است ایران را به عنوان طرف صحبت در مورد سوریه بپذیرد. هیلاری کلینتون وزیرخارجۀ آمریکا هفتۀ گذشته در اشاره ای آشکار به ایران گفت مشکل بتوان تصور کرد کشوری را در کنفرانس حل بحران مشارکت داد که خودش به خشونت در سوریه کمک کرده است. دو هفتۀ پیش کاخ سفید اعلام کرد ایران در سوریه «رفتار شریرانه» از خود بروز می دهد.

در حالیکه جامعۀ جهانی در این باره اختلاف نظر دارد که چه کسی اجازه دارد در کنفرانسی برای حل بحران سوریه شرکت کند درگیری ها در کشور افزایش می یابد. به گفتۀ مخالفان سوریه از قرار ارتش این کشور روز دوشنبه محل استقرار مخالفان را زیر آتش گرفته است. به گفتۀ سازمان نظارت حقوق بشر حقوق بشر حقوق بشر حقوقی بنیادین و انتقال ناپذیر است که برای حیات نوع بشر اساسی تلقی می‌شود.
تاکنون تعریف چندان دقیقی از حقوق بشر که مورد پذیرش عمومی باشد ارائه نشده و این امر خود مشکلی مهم برای تنظیم بین‌المللی آن بوده‌است. تعریف مذکور در بالا می‌تواند تصویری کلی ومبهم از ماهیت این حقوق به دست دهد. در هر صورت در نوشته‌های حقوقی معاصر حقوق بشر به نحو فزاینده‌ای در سه مقوله جداگانه تقسیم شده‌است:

حقوق نسل اول: حقوق مدنی و سیاسی

حقوق نسل دوم: حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی

حقوق نسل سوم: حقوق جمعی و گروهی

در حال حاضر حقوق بشر یکی از مهم‌ترین موضوعات در حقوق بین‌الملل معاصر است، حساسیت بسیاری نسبت به رعایت آن وجود دارد و اسناد جهانشمول متعددی بر مدون کردن این حقوق کوشیده‌اند، در بسیاری از کشورها نهادها و کمیته‌هایی برای پیگیری این موضوع در نظر گرفته شده و یا حتی وزارتخانه‌ای با عنوان حقوق بشر تأسیس شده‌است.

و نهایتا در سازمان ملل نیز تلاش‌های مستمر کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل متحد منجر به ایجاد شورای حقوق بشر به عنوان یکی از ارکان سازمان ملل متحد گردیده‌است، شورایی که با اختیارات اجرایی گسترده تری از سلف خود (کمیسیون حقوق بشر) از دو اهرم‌های اجرای تصمیمات ملل متحد می‌باشد. رعایت کامل حقوق بشر از نگرانی‌های همیشگی سازمان‌های جهانی است، لویزا آریور رییس کمیساریار عالی حقوق بشر سازمان ملل در این باره گفته است: «هیچ کشوری در جهان حقوق بشر را بطور کامل رعایت نمی‌کند.»

منبع: ویکی پیدیا فارسی در سوریه که محلش در لندن است در نتیجه ۲۹ نفر کشته شده اند. اعلام شده شهرهای مورد حمله، حمص وراستان بوده اند. از این گذشته ظاهراٌ یک غیرنظامی و سه نیروی امنیت امنیت ی در شهر عدلیب درشمال غرب کشور در حملۀ انفجاری به یک خودروی گشتی کشته شده اند.

* از: اولریکه پوتس / در: اشپیگل آنلاین

عکس از AP

پاسخ به اين مقاله

اعلان پس از تأئيد

توجه، پيام شما فقط بعد از وارسي و تأييد نشان داده خواهد شد.

كي‌ هستيد؟

نام
ايميل (منتشر نشده)

براي نمايش آواتار همراه با پيام خود، اول اينجا ثبتشان كنيد gravatar.com (مفت و رايگان) و يادتان نرو كه نشاني ايميل خودتان را هم اينجا قيد كنيد.

نظر خود را اينجا اضافه كنيد

:متن پيامتان
اين فرم ميان‌‌بر‌هاي اسپيپ [->url] {{سياه}} {ايرانيك} <quote> <code> و كد‌هاي اچ.تي.ام.ال <q> <del> <ins> را مي‌پذيرد. براي ايجاد پارگراف،‌ فقط يك سطر خالي بگذاريد.

Suivre les commentaires : |

مقالات مرتبط

پاسخ به اين مقاله