شاید شخصیت منتقد من، در ترکیب با آنچه که از یک سال تحصیل خود در رشته فلسفه در دانشگاه کاتولیک ورشو آموختم، باعث شد که صدای مخالفم را به مهمترین بحث عمومی جاری جامعه الصاق کنم. زمانی که دولت جدید از برنامه خود برای بستن نشریه کوچک بیاهمیتی که توسط استالینیستهای سابق راهاندازی شده بود، سخن گفت؛ من مخالفت خود را که بر اصل آزادی بیان تاکید داشت در صفحات «گازتا ویبورتچا» اعلام داشتم.(بهخوبی کتاب آریه نایر به نام «دفاع از دشمن من» را به خاطر داشتم.) و این موضوع به نوعی مایه غرور من است که آن مطلب در مجموعهای که از اثرگذارترین مقالات پس از ۱۹۸۹ گردآوری شده، آورده شده است.
دیدگاه
