شماره شانزده مجله (ماه سپتامبر ۲۰۱۱)

تلاش زیادی داشتم تا بتوانم با همکاری دوستان به مناسبت ۱۱ سپتامبر شماره ویژه پر محتوایی را تهیه و منتشر کنم. زمان زیادی را هم به آن اختصاص دادم اما به دلایلی از جمله مشکلات مالی این تلاشم به نتیجه نرسید. آنچه برنامه ریزی کرده بودم بطور دقیق محقق نشد و کمی از به نتیجه رساندنش ناامید شدم. به همین خاطر با توجه به اینکه عملا زمان انتشار و موضوعیت انتشار چون گذشته بود تصمیم گرفتم آنچه آماده شده بود را در همین وب سایت منتشر کنم. علاقمند بودم نسخه کامل و کم نقصی را در اختیار خوانندگان و علاقمندان نشریه قرار دهم اما متاسفانه این کار «ناتمام» ماند. بهرحال امیدوارم (...)

جرج در حال آماده شدن بود تا از دفتر كارش براي مردم صحبت كند، تا همه را مطمئن كند که رئيس جمهور به واشنگتن برگشته و آماده پاسخگويي هست. ساعت ۷:۳۰ داشتيم به محل اقامت مان مي رفتيم. يادم نمي آمد چيزي خورده باشم. جرج شايد در هواپيما چيزي خورده بود. سعي كرد تا بالا رسيديم به دختران زنگ بزند اما موفق نبود. باربرا خودش نزديك ساعت ۸ زنگ زد. و بعد جرج براي سخنراني رفت.

مایکل بلومبرگ* وقتی که به گذشته نگاه می کنیم و به زندگی فکر می کنیم، در زندگی همه مان لحظات خاصی وجود دارد- فارغ التحصیلی ها، ازدواج ها، تولدها و خاکسپاری ها. همه ما این لحظات خاص را در مراحل مختلف زندگی مان تجربه می کنیم. ولی به ندرت تمام یک کشور چنین لحظه ای را با هم تجربه می کند، همه با هم. این یکشنبه، ما این لحظه را تجربه خواهیم کرد. ما به گذشته نگاه می کنیم و وحشت و شجاعت یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ را به یاد می آوریم. ما به یاد می آوریم شوک، غم و خشمی را که آن روز احساس کردیم. و مخصوصا به یاد می آوریم زندگانی را که از دست دادیم- مردمی که می شناختیم، داستان (...)

اکنون سوال مهمتر این است که آیا در «جنگ با ترور»، به ویژه با حمله نظامی به القاعده و گروه‌های افراطی، جهان پس از یازده سپتامبر برای امریکا و اروپا مصوون‌تر شده است؟ لیون پانه‌تا، وزیر دفاع امریکا می‌گوید که هنوز احتمال یک حمله تروریستی دیگر وجود دارد. وقتی کمپیوتر‌های اسامه بن‌لادن که از ابیت‌آباد پاکستان به دست آمد، بررسی شد، رهبر مقتول القاعده برنامه‌ای برای حمله تروریستی به امریکا در اجندای خود داشت.

زمانی که مردم ضربه روحی ناشی از یک حادثه را تحمل می کنند، یا مغلوب حادثه شده اند و یا حادثه آنها را قوی تر کرده است. در یازدهم سپتامبر، به نیویورکی ها گفتم: «می خواهم که شما از این حادثه، قوی تر بیرون بیایید.» سخنانم تا اندازه ای امید داشت و تا اندازه ای هم مشاهده این بود که مردم در شهر نیویورک چیزهای بزرگ را بهتر از چیزهای کوچک اداره می کنند. نمی توانستم مغرور نباشم به خاطر واکنشی که شهرم (به این حادثه) نشان داده بود.