قیام ها در کشورهای عربی ایران را به تنگنا انداخته اند. اگر اعتراض ها در تونس و مصر ابتدا در تهران باعث سردادن فریادهای شادی شد و «جمهوری اسلامی» را برآن داشت از «بیداری اسلامی» در جهان عرب صحبت کند، نا آرامی های یمن و بحرین آشکارا جلوی خشنودی حکومت را گرفت، و بعد از شروع اعتراض ها در سوریه شادی کاملاٌ رخت بربسته است. در اظهارات رسمی مقام های ایران گفته می شود این کار توطئۀ آمریکا و اسرائیل است. خوشحالی اولیه از سقوط خودکامۀ دین جدا خواهِ تونس بن علی بانغمه های ناسازی نیز همراه بود. همبستگی با مردم در مصر و تونس که علیه دیکتاتوری و فساد و اقتصاد خراب به پا (...)









دیدگاه




















