برای حکومتی مانند ایران جنبش اعتراضی سال ۲۰۰۹ غنیمت بود: سرِبهایی ها را با معترضان و جنبش مخالفان را با جامعۀ دینی بهایی بر سر یک بالین گذاشتند. بویژه در آغاز ژانویۀ ۲۰۱۰، وقتی در عاشورا تظاهرات شد، فریب کاری را به نهایت رساندند. اکنون یک بهانۀ مذهبی هم وجود داشت: «توطئۀ بهاییت برای شکستن علنی قداست عاشورا» در «همکاری راهبردی» با رهبرِ مخالفان میرحسین موسوی و مهدی کروبی.









دیدگاه
























