DiePresse.com

این قدر سریع می تواند اتفاق بیفتد: تازه چند ماهی از بهارعربی گذشته که برخی از «ناظرانِ» عجول حتی قبل ازآغاز پاییزِ طبیعت ازبرگ ریزان پیش از موعد صحبت می کنند. اذعان می کنم: مؤفقیت های تقریباٌ برق آسا – درعین حال با صدها قربانی به دست آمدۀ - مخالفان درتونس ومصرباعث شد عده ای خواب فروپاشی حکومت های خودکامۀ کشورهای عربی را ببینند. دیکتاتور تحت تققیب تونس بن علی برای رفتن به تبعید درعربستان سعودی تازه درهواپیما نشسته بود که ناظران، تاریخ مصرف همکاران او را حساب کردند. این پیش بینی به همان میزان عجولانه بود که اکنون عجولانه است که از توقف انقلاب ها صحبت کنیم. (...)

وقتی نا آرامی ها به پایتخت رسید رئیس جمهور زین العابدین بن علی که از سال ۱۹۸۷ بر مسند کار بود کوشید تظاهرکنندگان را آرام کند. اما آنها مدتها بود که خواسته های بیشتری داشتند: سقوط حکومت سراپا فاسد. نا آرامی های اجتماعی تبدیل به قیام مردمی شد، قیامی که دیکتاتور و همسرش لیلا را که بویژه نزد مردم منفور بود در ۱۴ ژانویه به تبعید در خارج کشور فرستاد. موضع ارتش تعیین کننده بود: نظامیان در سرکوب اعتراض ها شرکت نکردند، برعکس – رهبری ارتش به بن علی پیام روشنی داد: کار تمام است.

از روی این ترس نباید از حمایت از روند دمکراتیک دریغ کرد. در ضمن مردمان در این کشورها با مصادرۀ نهادهای دمکراتیک به دست اسلام گرایان لطمۀ بیشتری می خورند تا غرب. از این رو نباید در غرب بگوییم: ما طرفدار دمکراسی هستیم اما فقط وقتی که نتیجه آن چیزی بشود که ما می خوایم. حماس نمونۀ خوبی است. آن زمان این موقعیت از دست رفت که بر این سازمان پیروزی قاطعی به دست آورد.

کارمندان مرزی وقتی که در چمدان او فرستندۀ ماهواره ای پیدا کرد به او شک کردند. در همان فرودگاه بازداشت شد. یک هفته بعد حکومت بر اثر افزایش فشار بین المللی اعلام کرد دوروتی پروز بازداشت است. بعد گفته شد این روزنامه نگار ۴۸ ساعت بعد از بازداشت «به مقصدی نامعلوم» از سوریه خارج شده است، یعنی در اول ماه مه. اما در واقعیت او را در این روز سوار هواپیمایی به مقصد تهران کردند، همراه کنسول ایران در دمشق، و از آن به بعد در نزد بهترین متحد سوریه در بازداشت است.

از دید من تعیین کننده این است که غرب دست از حمایت از دیکتاتورها در خاورمیانه بردارد. همین کشور شما را مثال بزنیم: اتریش از بهترین دوستان احمدی نژاد است. وقتی اتحادیۀ اروپا خواست علیه ۳۲ ایرانی تحریم برقرار کند دولت اتریش آخرین دولتی بود که رأی مثبت داد. و چرا؟ به علت میزان بالای مبادلات بازرگانی. شهروندان هر کشوری باید خودشان با دیکتاتورها مبارزه کنند. اما نباید جلوی آنها را با کمک به دیکتاتورها گرفت.

امیرغلامی (نام را تغییر داده ایم) می گوید: «آن موقع ۱۷ سال داشتم.» منظورش از آن موقع انقلاب سال ۱۹۷۹ ایران است که به خروج محمدرضا شاه پهلوی از ایران – و بعد به قدرت رسیدن یک روحانی به نام روح الله خمینی منجر شد. در ژانویۀ ۱۹۷۸ موجی از تظاهراتِ ضد شاه آغار شد، رهبری را خمینی از تبعید برعهده داشت. وقتی خمینی دوهفته بعد از سقوط شاه با هواپیما به تهران آمد امیر نیز در میان مردمی بود که فریاد شادی سر می کشیدند. در مدرسه بود که انقلابی شد: هم مدرسه ای ها برایش از «شاه فاسد» تعریف کردند و تظاهراتِ بر ضد او. با شور و هیجان زیاد امیر که اکنون ۴۹ ساله است به آنان (...)

هرکه نمی تواند ذره ای از انقلاب تونس خشنود باشد و دست کم به انقلابیون مصر ابراز علاقه نکند که کار بهتری از ستایش دسته جمعی الله دارند به «ثباتی سیاسی» چسبیده است که گرچه برای کشور اسرائیل در گذشته ساختار امنیتی شکننده ای را در منطقه ممکن کرده اما در دراز مدت چشم اندازی برای به حداقل رساندن خشونت عرضه نمی کند. مبارک بعنوان «دست نشاندۀ یهودی ها» اما کسی که از فرط هیجان این خیزش عربی را کورکورانه جشن می گیرد چشمانش را بر این واقعیت می بندد که قیام های مردمی در بیشتر موارد بد را برده اند و بدتر را آورده اند. تصویرهایی که البته غالب نیستند اما پیوسته دیده می (...)

«پیدا کردن مشترکات از راه گفتگو». این اصطلاح که در اتریشِ وحدت گرا محبوبیت دارد بازتاب خود را در عرصۀ سیاست جهانی در نهادهایی مانند سازمان ملل می بیند که دوستانِ به لحاظ حقوق بین المللی آرمان گرایش به گونه ای رقت آور سکوت می کنند آنگاه که کسانی توجه آنها را به وضع پارلمان ملت ها جلب می کنند: عربستان سعودی و ایران در حال حاضر بخت خوبی دارند که در شورای نظارتیِ نهادی از سازمان ملل انتخاب شوند که در راه ایجاد برابری برای زنان تلاش می کند. «روزجهانیِ فلسفۀ» سازمان علمی و فرهنگی یونسکو قرار است با وجود اعتراض های گسترده، در ۱۸ نوامبر در تهران برگزار شود. تاکنون (...)

روزنامه نگار ایرانی اکبر گنجی برای شهامتش بهای زیادی پرداخته است. مؤسسۀ بین المللی مطبوعات در وین از او بعنوان «قهرمان آزادی مطبوعات» تمجید کرد. گنجی برای کنگرۀ جهانی این مؤسسه به وین آمد. اکبرگنجی که حرف می زند لحنِ آرامش نمی گذارد آدم احتمالِ مرد مبارزی را بدهد که در تبعید هم این ویژگی را حفظ کرده است. در جوانی از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ پشتیبانی کرد، اما به زودی با سرخوردگی، از حکومتِ دین سالار روی برگرداند. در سال ۲۰۰۶ بعد از تحمل شش سال زندان و شکنجه به آمریکا رفت. گنجی ۵۰ ساله در این هفته به دعوت مؤسسۀ بین المللی مطبوعات در وین بود که از او (...)

گفت و گو با یوکیا آمانو، دبیرکل جدید آژانس بین المللی انرژی اتمی دربارۀ موضوع همیشگیِ ایران – و اینکه چرا با این وجود انرژی هسته ای هنوز مفید است. دی پرسه: تحریم های جدید سازمان ملل بر همکاری بین آژانس و ایران تأثیر گذاشته است؟ یوکیو آمانو: در همین ابتدا بگویم: قطعنامه های شورای امنیت ارتباطی به وظیفۀ من ندارد، من که در شورای امنیت نیستم. وظیفۀ من در مورد ایران این است که نظارت بر تأسیسات اتمی این کشور تأمین شود و ایران به وظیفه های دیگرش هم عمل کند. در هر حال تاکنون از موضع رسمی ایران که به ما اعلام شده باشد خبری ندارم. گاهی در رسانه ها می خوانم و می شنوم (...)

در برونو- کرایسکی- گاسه تظاهراتی برپاست: پلاکارد، موزیک، شعار. تنها گروه کوچکی است از سازمان "جلوی بمب را بگیرید"، گروهی ضدایرانی که در یکشنبۀ آفتابی در منطقه ای که مرکز دولت اتریش است حاضر شده بود. چند نفری از این گروه در خیابان اعلامیه پخش می کنند. فریاد می زنند:"برنامۀ اتمی ایران را متوقف کنید". پشت حصاری که پلیس ایجاد کرده در سالن کنفرانس واقع در مینوریتن پلاتس فردِ مورد مخاطب معترضان نشسته است: وزیر خارجۀ ایران منوچهر متکی. کنار او میزبان یعنی وزیرخارجۀ اتریش میشائل اشپیندل اِگِر قرار گرفته است. متکی به وین آمده تا موضع کشورش را در مناقشۀ اتمی بیان (...)

ایران آمریکا را به "باج گیری هسته ای" متهم کرده است. در نامۀ سفیر ایران در سازمان ملل محمد خزایی به شورای امنیت و مجمع عمومی و دبیرکل که اواخر سه شنبه شب در نیویورک منتشر شد آمده سیاست جدید واشینگتن با صراحت از بکارگیری سلاح اتمی علیه کشورهایی صحبت می کند که چنین سلاح هایی ندارند. خزایی نوشت سیاست مداران آمریکایی از این گذشته سیاست جدید را "پیامی قاطع به ایران" خوانده

رئیس جمهور ایران محمود احمدی نژاد به تازگی بر ماهیت غیرنظامی برنامۀ اتمی کشورش تأکید کرده است. در مصاحبه با شبکۀ تلویزیونی اِرتی اِل آلمان که در پنج شنبه پخش شد می گوید: "ما اصولاً با بمب اتمی مخالفیم. به بمب اتمی چه از نظر ارزشی و چه از نظر سیاسی اعتقاد نداریم. برای ما سلاح های کشتارجمعی غیرانسانی است." اما درعین حال به برنامۀ اتمی ادامه می دهد. گفت: "اگر به ما میلۀ سوختی ندهند خودمان تولید می کنیم." به گفتۀ احمدی نژاد ایران با تهدید به تشدید تحریم های سازمان ملل از برنامۀ اتمی خود دست برنمی دارد. "بدون دیگران نیز کارمان می گذرد" احمدی نژاد دولت آمریکا را (...)

ظاهراً روسیه و چین به اتفاق از ایران خواسته اند در مناقشۀ اتمی کوتاه بیاید. یکی از مقام های ارشد وزارت خارجۀ روسیه در چهارشنبه گفت سفیران دو کشورِ دارای حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل به تهران فشار آورده اند تا پیشنهاد آژانس بین المللی انرژی اتمی را بپذیرد و بگذارد اورانیوم لازم برای رآکتور تحقیقاتی تهران درخارج غنی سازی شود. دیپلمات های غربی درسازمان ملل قبلاً توضیح داده بودند جالب توجه است که اکنون دولت های روسیه و چین فشار را بر جمهوری اسلامی می افزایند. هر دو کشور تاکنون خواستۀ ایالات متحده و فرانسه و انگلیس و آلمان را برای اعمال تحریم های شدیدترعلیه (...)