دریافت مطالب بروز شده

روزانه

نحوه کار کرد

هفتگی

  • لیست ها

ماهیانه

نسخه چاپی مجله

کلمات کلیدی

تبادل لینک

سبز نامه

یک ایمیل خالی به این آدرس ارسال کنید

سبز نامه

irandarjahan chez sabznameh.com

اطلاعات بیشتر در مورد این سرویس

پذيرش سايت > واژه كليدها > مترجم > F.E

F.E

فائقه اشکوری : از بهار ۱۳۸۹ با ترجمه هایی غالبا از انگلیسی، همکاری با ایران ایران ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.

ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.

نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایه‌ریزی شده‌است. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنه‌ای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود.

ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بین‌المللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است.

ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌بینی می‌شود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.

منبع: ویکی پیدیا فارسی
در جهان را آغاز کرده است.

وی به طور کلی نوشتن را با گزارش کوتاهی از زنگ تفریح مدرسه در ده سالگی آغاز کرد، برای «ماهنامه فنون» و هرچند یک دهه و اندی طول کشید تا انتشار مطلب دیگری از وی -«صلیب وار کنار استخر- در نقد استخرهای زنانه تهران» در سایت تریبون فمینیستی و سایت خبری گویانیوز او را به دنیای نشریات برگرداند ولی او نیز چون بیشتر همکاران «ایران در جهان» باور دارد کسی که یک بار بنویسد سخت می تواند قلم را زمین بگذارد به کار دیگری دل ببندد.

طنز ماجرا در این است که او نیز پس از اولین تجربه بسته شدن ماهنامه فنون و چون بسیاری از روزنامه نگاران ایرانی با تجربه بگیر و ببندهای دهه اخیر مطبوعات گمان می کند که پا به هر نشریه ای می گذارد ماتم قلم بر کاغذ اهل دفتر می خشکد و در نشریه بسته می شود.

فائقه در دو سال آخر مجله زنان با نوشتن گزارش و ترجمه، همکاری مستمری با این نشریه داشته است. سایت تغییر برای برابری نیز از جمله نشریاتی است که هر از چند گاهی تجربیات شخصی وی از کمپین یک میلیون امضا و مطالب دیگری از وی را منتشر کرده است.

از ابتدای بهار ۱۳۸۹ نیز وی به عضویت «خانواده ایران در جهان» در آمد. هر ماه نیز مطالب برگزیده ای از وی در کنار دیگر مطالب برگزیده در «ماهنامه ایران در جهان» به انتشار می رسد.

مقاله ها