Martin Fletcher

این سند می گوید: «ما در ایران در جستجوی رهبری قاطع و محکم از بین رهبران سبز خارج از کشور هستیم.»«جنبش در اینجا می تواند دوباره از سر گرفته شود و به سمت پیروزی حرکت کند مشروط به این که چنین رهبری داشته باشد. اگر نه، این جنبش تلاش ناموفق دیگری برای آوردن آزادی، شان و مقام و احترام برای کشورمان خواهد شد.»

بروکسل: پسر و وکیل زن ایرانی محکوم به سنگسار روز گذشته گفتند که او دوبار در طول روز بازجویی شده است. هردوی آنها گفتند که از این هراس دارند که این امر به معنای آن باشد که رژیم اعتراف اجباری دیگری را از سکینه محمدی آشتیانی آماده پخش می کند تا اعدام او را شاید به زودی فردا توجیه کند. هوتن کیان، وکیلش می گوید: «آنها دارند تلاش می کنند تا او را به عنوان یک زن بدکار که در اقدامی مخوف دست داشته است، توصیف و به تصویر بکشند تا اعدام او را راحت تر کنند.» آقای کیان و سجاد قادرزاده، پسر ۲۲ ساله خانم آشتیانی این اظهارات را در پایان همان روزی گفتند که دولت ایران، فشار (...)

سکینه محمدی آشتیانی یکی از صدها ایرانی در صف مرگ و یکی از حداقل دوجین افرادی است که با سنگسار مواجه است. پس چرا دنیا فقط به فکر او است؟ پاسخ این است: اول این که فرزندان و وکیلش، محمد مصطفایی و هم اکنون جاوید هوتن کیان، این شجاعت را داشته اند که با سخن گفتن از گرفتاری او، رژیم را به مبارزه بطلبند. فرزندانش نامه سرگشاده ای منتشر کردند و از جوامع بین الملل تقاضای نجات زندگی او را کردند و عکسی از او را در یک سایت عمومی منتشر کردند. بنابراین او برای میلیونها نفری که توانستند عکسش را ببینند، یک فرد واقعی شد. دوم این که خانم آشتیانی سمبل بربریت قوانین ایران شده (...)

در یک مخروبه، آپارتمانی با اثاثیه کم و پراکنده، در شهری دور دست در مرکز ترکیه، علیرضا کریمی تولدش را به همراه برادرش و نیم جین از بقیه پناهندگانی که از دست رژیم ظالم و خشن ایران فرار کرده اند، جشن گرفته است. آنها از همدیگر برای خرید بادکنک ها، تزئینات کاغذی رنگی و تعدادی بشقاب پلو و ماکارونی که روی زمین چیده شده، پول جمع کرده اند. لحظات تلخ و شیرینی است. آقای کریمی می گوید:«سی سال اول زندگیم در ایران گذشته است. چه کسی می داند سی سال بعد را کجا خواهم گذراند؟» وقتی شمع های روی کیکش را فوت کرد، آرزویش سلامتی خانواده اش در تهران بود که شاید دیگر هیچ وقت آنها را (...)