پذيرش سايت > سیاست > روابط خارجی ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری

روابط خارجی ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری

16 مه 2013 >>

انتخابات ۹۲ // روابط خارجی // کشورهای خلیج فارس

 دیدگاه این مقاله را از طریق ایمیل ارسال کنید ارسال GET THE PDF VERSION Balatarin

پیش‌بینی آینده‌ی روابط ایران ایران ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.

ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.

نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایه‌ریزی شده‌است. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنه‌ای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود.

ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بین‌المللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است.

ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌بینی می‌شود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.

منبع: ویکی پیدیا فارسی
-خلیج (فارس) و میزان بهبود آن یا تنش بین طرفین پس از یازدهمین انتخابات انتخابات انتخابات جریانی رسمی است که هر گام آن از پیش تعیین شده می باشد. انتخابات برای تصمیم گیری مردم یا بخشی از مردم است که شخص یا اشخاصی را برای مقام، پست یا مسولیتی و برای مدتی معلوم با ریختن رای خود به صندوق‌های انتخاباتی می گزینند. هدف اصلی از انتخابات سیاسی انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند.


منبع: ویکی پیدیا فارسی
ریاست جمهوری اسلامی جمهوری اسلامی نظام جمهوری اسلامی ایران حکومت کنونی ایران است که پس از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ و در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۳۵۸، طی یک همه‌پرسی با رای آری ۹۸٫۲٪ درصد از شرکت‎کنندگان تشکیل شد.

منبع: ویکی پیدیا فارسی
ایران که که احتمالا در ۱۴ ژوئن آینده برگزار می‌شود مشکل است. سخن از نتیجه‌ی انتخابات نیز، علی‌رغم پایان فرصت ثبت‌نام کاندیداها و مشخص شدن گزینه‌های مطرح، آسان نیست، اما این باعث نمی‌شود که نتوانیم با بررسی وضع کنونی و شخصیت کاندیداها و جناح‌های رقیب نسبت به آینده روابط مذکور گمانه‌زنی کنیم.

با قاطعیت می‌توان گفت که نتیجه‌ی انتخابات انتخابات انتخابات جریانی رسمی است که هر گام آن از پیش تعیین شده می باشد. انتخابات برای تصمیم گیری مردم یا بخشی از مردم است که شخص یا اشخاصی را برای مقام، پست یا مسولیتی و برای مدتی معلوم با ریختن رای خود به صندوق‌های انتخاباتی می گزینند. هدف اصلی از انتخابات سیاسی انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند.


منبع: ویکی پیدیا فارسی
آینده یا باعث می‌شود روابط ایران ایران ایران با نام رسمی جمهوری اسلامی ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه با ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومترمربع وسعت (۱۸ام درجهان) و بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۷۰٬۴۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت است. پایتخت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی، صنعتی و سیاسی این کشور تهران است.

ایران از شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکمنستان، از شرق با افغانستان و پاکستان و از غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین از شمال با دریای خزر و از جنوب با خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.

نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (و بازنگری ۱۳۶۸) پایه‌ریزی شده‌است. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنه‌ای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت پیشینه‌ای کهن دارد و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به‌شمار می‌رود.

ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا موقعیتی راهبردی دارد. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک، سازمان اکو و چندین سازمان بین‌المللی دیگر است. ایران یک قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است.

ایران با مشکلات کم آبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌بینی می‌شود ایران در سال ۲۰۲۵ در وضعیت تنش آبی قرار بگیرد.

منبع: ویکی پیدیا فارسی
با کشورهای شورای همکاری خلیج به سطح قبل از سال ۲۰۰۵، یعنی دو دوره ریاست جمهوری ریاست جمهوری سید محمد خاتمی محمد خاتمی ، بازگردد که شاهد بهترین روابط بین طرفین پس از انقلاب انقلاب ۱۹۷۹ بودیم، یا اینکه مسیر احمدی‌نژاد ادامه یافته و تنش بین دو طرف افزایش پیدا می‌کند.

اگر از موضوع خارج نشده باشم باید اشاره کنم که قضیه محدود به روابط کشورهای هم‌جوار نمی‌شود، بلکه رییس‌جمهور آینده با مسائل و پرونده‌های بسیاری مواجه خواهد شد که در راس آنها برنامه هسته‌ای ایران قرار دارد. بدون تردید رهبر ایران علاقه‌مند به خروج ایران از تنگنای موجود و حل مشکلات اقتصاد اقتصاد ی و سیاسی کشور و همچنین کاستن از گرفتاری‌های مردم کوچه و بازار است. همه این‌ها مستلزم وجود رییس‌جمهوری است که بتواند به اهداف مذکور تحقق بخشد، اما مشروط به اینکه نسبت به رهبر و نقطه‌ نظرات وی انقیاد کامل داشته باشد، زیرا که پیش از این او زهر نیش احمدی‌نژاد را بخصوص در دوره دوم ریاستش چشیده است، در حالی‌که در دوره اول او فرزند مطیع رهبر بود. این درسی بزرگ برای خامنه‌ای خامنه‌ای بود و به هیچ‌وجه اجازه تکرار آن را نخواهد داد.

در روزهای گذشته گذشته سایت‌ها و خبرگزاری‌های ایرانی اخباری حاکی از آمادگی تمام عیار اصلاح‌طلبان برای بازگشت به رقابت انتخاباتی رد و بدل می‌کردند که این اتفاق هم افتاد. از رییس مجمع تشخیص مصلح صلح ت نظام، اکبر هاشمی رفسنجانی هاشمی رفسنجانی به عنوان کاندیدای اصلی آن‌ها نام برده می‌شود. رفسنجانی به صراحت گفته بود که حضورش در رقابت انتخابات در گرو موافقت رهبر است و گرنه کاندیداتوری کاندیداتوری بی‌فایده بوده و چه بسا نتیجه معکوس هم داشته باشد.

از این اظهارنظر وی برداشت می‌شود که او حضورش در انتخابات را به معنی پیروزی خود می‌داند که منجر به بازگشت مجدد یکی از مهم‌ترین نمادهای انقلاب به صحنه سیاسی می‌شود. رفسنجانی از ستون‌های نظام کنونی است و او بود که خامنه‌ای را آورد و پس از ارتحال آیت‌الله روح‌الله خمینی در سال ۱۹۸۹ به عنوان کاندیدای رهبری مطرح کرد.

با اینکه رفسنجانی بخش زیادی از قدرت خود را از دست داده و به او مانند بار سنگینی بر دوش نظام نگاه می‌شود که چراغش در سال‌های اخیر رو به خاموشی بوده، ولی حفظ منصب ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام او را قادر به بازگشت به صحنه رقابت جریان‌های سیاسی در وقت ممکن کرده و گویی با شایعات حول شرکت او در انتخابات و واقعیت یافتن آن در آخرین روز نام‌نویسی، زمان این بازگشت فرا رسیده است. با کاندیداتوری رفسنجانی در آخرین لحظه اکثر کاندیداهای اصلاح‌طلب به نفع او انصراف دادند. پیروزی کاندیدای اصلاح‌طلبان در انتخابات آینده بدون شک تاثیر زیادی در بهبود روابط ایران با کشورهای منطقه و بطور مشخص کشورهای خلیج (فارس) خواهد داشت.

از طرف محافظه‌کاران محافظه‌کاران اسم چهار کاندیدای ریاست جمهوری، شاخص‌تر به نظر می‌رسد. به‌طور طبیعی می‌توان از علی‌اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه سابق و مشاور سیاسی کنونی خامنه‌ای، محمدباقر قالیباف شهردار تهران تهران ، و غلام‌‌علی حداد عادل نماینده سه دوره مجلس و رییس سابق پارلمان ایران نام بود. این سه که یک ائتلاف سه‌گانه هم تشکیل داده‌اند درصورت پیروزی در انتخابات آینده روابط ایران را با همسایگان به سوی تنش بیشتر سوق خواهند هند داد، البته قالیباف نسبت به دو نفر دیگر از تجربه سیاسی کمتری برخوردار است که خامنه‌ای می‌تواند به‌ راحتی او را برای حرکت به سمتی که خود مناسب می‌داند راهنمایی کند که در نتیجه با وجود وی شاهد گشایش کمی در روابط ایران با دیگران خواهیم بود، اما نه آن اندازه که اگر کاندیدای جناح اصلاح‌طلب پیروز شود. عملکرد کاندیدای چهارم محافظه‌کاران یعنی سعید جلیلی سعید جلیلی ، مسئول پرونده و مذاکرات هسته‌ای مذاکرات هسته‌ای ایران نیز مانند آن سه نفر دیگر پیش‌بینی می‌شود.

جریان سومی بین دو این جریان وجود دارد که نزدیک به محمود احمدی‌نژاد محمود احمدی‌نژاد ، رییس‌جمهور کنونی است. بعید به نظر می‌رسد که ایران بتواند با کاندیدای وابسته به این جریان بر مشکلات انبوه خود فائق آید، هر چند که ستاره کاندیدای اصلی آن‌ها یعنی اسفندیار رحیم‌مشایی در دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد پرفروغ بوده و مناصب بسیاری را مانند ریاست دفتر رییس جمهور، دبیرکل جنبش عدم تعهد و مدیر مرکز ملی جهانی‌سازی برعهده داشته و ارتباط خانوادگی با احمدی‌نژاد دارد. احمدی‌نژاد حمایت گسترده و همه جانبه‌ای از مشایی کرده است. مشکل مشایی این است که برخی از شخصیت‌ها به وضوح گفته‌اند که مانع کاندیداتوری وی در انتخابات پیش رو خواهند شد. بنابراین پیروزی او تقریبا بعید به‌نظر می‌رسد، حتا اگر برای جلوگیری از شورش احتمالی طرفداران این جناح در ایام انتخابات با کاندیداتوری وی موافقت کنند.

سخن آخر این‌که هر چند تاکید داریم که به‌خاطر حمایت ایران از رژیم سوریه سوریه جمهوری عربی سوریه کشوری در جنوب غرب آسیا و بر سواحل شرقی دریای مدیترانه است. این کشور از شمال با ترکیه، از شرق با عراق، از غرب با لبنان و دریای مدیترانه و از جنوب با اردن و اسرائیل همسایه است.

سوریه بین عرض ۳۲ و ۳۷ درجه شمالی و طول ۳۵ و ۴۲ درجه شرقی قرار دارد که این امر در طول تاریخ، جایگاهی استراتژیک به این کشور بخشیده است زیرا باعث قرار گرفتن آن در نقطه اتصال سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا گردیده و سوریه را در میان اروپای صنعتی و خاورمیانه نفت خیز قرار داده است.

حدود ۷۴٪ جمعیت سوریه را مسلمانان سنی، ۱۳٪ علوی، شیعه دوازده‌امامی و اسماعیلی، ۱۰٪ مسیحی و ۳٪ دروزی تشکیل می‌دهند. اعراب حدود ۹۰٪ جمعیت سوریه شامل یک میلیون آوارهٔ عراقی و پانصد هزار فلسطینی و کردها ۹٪ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند.

ارمنی‌ها، ترک‌ها، چرکس‌ها و یهودیان اقلیت‌های دیگر ساکن این کشورند. بیشتر افسران عالی‌رتبهٔ نظامی و امنیتی سوریه از هم‌کیشان خانوادهٔ اسد یعنی علویان، که از نظر عامهٔ مسلمانان مرتد محسوب می‌شوند، هستند اما سنی‌ها در کمیتهٔ مرکزی حزب بعث، حزب حاکم و تنها حزب قانونی کشور اکثریت دارند. این کشور از سال ۱۹۶۳ تحت قانون شرایط اضطراری اداره می‌شود که بسیاری آزادی‌های سیاسی و مدنی را به حالت تعلیق درآورده‌است.


منبع: ویکی پیدیا فارسی
، بازگشت روابط کشورهای خلیج با این کشور به دوره طلایی زمان خاتمی در حال حاضر مطرح و ممکن نیست، اما پیروزی اصلاح‌طلبان موجب گشایش روابط طرفین خواهد شد، ولی با این حال انقلاب سوریه همچنان معیار مهمی برای روابط مذکور باقی خواهد ماند. موضع رهبر جمهوری اسلامی جمهوری اسلامی نظام جمهوری اسلامی ایران حکومت کنونی ایران است که پس از پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ و در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۳۵۸، طی یک همه‌پرسی با رای آری ۹۸٫۲٪ درصد از شرکت‎کنندگان تشکیل شد.

منبع: ویکی پیدیا فارسی
در این زمینه بسیار مهم است و تضمین‌هایی که کاندیدای پیروز به راس نظام ایران می‌دهد اثر زیادی در موفقیت وی خواهد داشت. خط قرمز خط قرمز هایی، به‌خصوص در زمینه فرهنگی و امنیت امنیت ی وجود دارد که هیچ رییس‌جمهوری حق نزدیک شدن به آن‌ها را ندارد. در غیر این موارد، مجال عمل برای رییس‌جمهور فراهم است و او می‌تواند برای خارج کردن کشورش از انزوای سیاسی و اقتصادی‌ که در سطح منطقه و جهان با آن مواجه شده، تلاش کند.

* از: محمد السلمي / در: الشرق الاوسط / مترجم: عبدالسلام سلیمی - ایران در جهان

عنوان اصلی مطلب:

خيارات مستقبل العلاقة بين إيران ودول الخليج العربي

در سايت ببينيد : منبع عربی

26 اردیبهشت 1392
این مقاله را از طریق ایمیل ارسال کنید این مقاله را از طریق ایمیل ارسال کنید ارسال
Balatarin
1 پيام

پاسخ به اين مقاله

اعلان پس از تأئيد

توجه، پيام شما فقط بعد از وارسي و تأييد نشان داده خواهد شد.

كي‌ هستيد؟

براي نمايش آواتار همراه با پيام خود، اول اينجا ثبتشان كنيد gravatar.com (مفت و رايگان) و يادتان نرو كه نشاني ايميل خودتان را هم اينجا قيد كنيد.

نظر خود را اينجا اضافه كنيد
  • اين فرم ميان‌‌بر‌هاي اسپيپ [->url] {{سياه}} {ايرانيك} <quote> <code> و كد‌هاي اچ.تي.ام.ال <q> <del> <ins> را مي‌پذيرد. براي ايجاد پارگراف،‌ فقط يك سطر خالي بگذاريد.

Suivre les commentaires : RSS 2.0 | Atom

درباره این مقاله

کلمات کلیدی

تبادل لینک