روز یادبود قربانیان هالوکاست امسال هم در اسراییل جایگاه کمپین رهبران اسراییلی بود که از هم سبقت گرفته و مدام بر خطر اتمی جمهوری اسلامی، تاکید کنند.

شیمون پرز رییس جمهوری اسراییل که بر خلاف بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسراییل در تاثیر داشتن اقدام نظامی علیه تاسیسات اتمی جمهوری اسلامی شک دارد، از خطر نابودسازی که در برابر اسراییل قرار گرفته سخن گفت. حتی اهود باراک وزیر دفاع اسراییل هم که بیشتر یک متفکر آرام و منطقی است، به یاد مردخای اشاره کرد و گفت رییس جمهوری اسلامی ایران، یک نفی کننده هالوکاست است که خواهان نابودی مردم یهودی شده است.

از نتانیاهو هم که انتظاری نمی رفت جز این سخن بگوید. برای او، محمود احمدی نژآد معادل آدولف هیتلر است و می گوید جهان همان حالتی را دارد که هیتلر داشت به قدرت می رسید. نتانیاهو همچنین گفت برنامه اتمی جمهوری اسلامی را باید در چارچوب رهبرانش تعریف کرد که به کرات خواستار محو دولت یهودی از روی کره زمین شده است.

تفسیر نتانیاهو از هالوکاست که سعی می کند از مرید اصلی خود مناخیم بگین آن را تفسیر و توجیه کند، این روایت که اگر جنگی با ایران در بگیرد، منطقه خاورمیانه به یک هرج و مرج گسترده دچار می شود را کنار می گذارد و ممکن است به سیاست گذاری های غیرمسوولانه منتهی شود.

بگین در تصمیم تاسف بارش در سال ۱۹۸۲ در حمله به لبنان، از همین سیاست پیروی کرد و خود را به عنوان فرستاده خدا برای جلوگیری از هالوکاستی دیگر معرفی کرد و تصمیم گرفت به مانند زمانی که یهودیان اروپا تنها مانده بودند، این بار به عنوان متحد به جنگ وارد شود و مسیحیان لبنان را نجات دهد. بگین اسراییل را کشوری از بازماندگان هالوکاست معرفی کرد که حالا توسط یکی از آنها رهبری شده و حالا برای نجات مسیحیان لبنان وارد عمل می شود.

برای بگین هم، عرفات مثل هیتلر بود. حتی ابا عیبان (Abba Eban) بگین را مسخره می کرد و می گفت او اسراییل را مانند کوستا ریکای خلع سلاح شده و سازمان آزادیبخش فلسطین را مانند مخلوطی از ناپلئون بناپارت، اسکندر مقدونی و آتیلا و هون معرفی می کند. بگین شاهد زنده منتقدانی بود که می گفتند انقلاب صهیونیسم که باعث شد پس از هالوکاست و از زیر خاکسترهای آن، اسراییل به وجود بیاید، در تصویر سازی از دولت یهودی ناتوان بوده و هنوز که هنوز است، نقش قربانی را برای اسراییل در جهان تصویر می کنند. نتانیاهو هم دقیقن اسراییل را به شکل کشوری درآورده که انگار هیچگاه از زندان گذشته نمی تواند خارج شود.

ایرادی ندارد که اسراییل درباره اقداماتی که در باره خطر ایران اتمی مطرح می شود و سیاستی که آمریکا در قبال آن اتخاذ کرده، شک کند. نه تحریم ها و نه طرح ها برای جلوگیری، عطش اتمی جمهوری اسلامی را کم نمی کند. به جای توقف حرکت ایران، جهان خود را برای همجواری با ایران اتمی آماده می کند.

اما این مشکل تنها اسراییل نیست. برهم خوردن توان هسته ای در جهان، یک مشکل بین المللی است و به ویژه خاورمیانه. منطق یهودستیزی ایران تلاش می کند کشورهای عربی همسایه را فریب دهد و کشورهای مسلمان را علیه اسراییل بسیج کند. در واقع، ایران اتمی، کل منطقه را به هرج و مرج می کشاند و عربستان سعودی و ترکیه هم نسخه سنی بمب اتمی را طلب می کنند تا از همسایه شیعه خود در امان باشند.

اهود باراک وقتی دید که دیگر دستمالی هالوکاست برای توجیه سیاست بس است، پیامی درست درباره قدرت رو به افزایش ایران داد. همین یکسال پیش بود که باراک، منطق نتانیاهو در غلو کردن مسئله اتمی جمهوری اسلامی و ارتباط آن به هالوکاست را بزرگنمایی تاریخ بیان کرده بود.

باراک آن زمان گفت:«اسراییل، تشکیلات یهودیان اروپا نیست. ما کشور قدرتمندی هستیم که هم برتری اتمی داریم و هم از ابرقدرت ها به شمار می رویم.» سپس به بیزاری اش از استفاده از خطر اتمی جمهوری اسلامی و تشابه آن با هالوکاست اشاره کرد و گفت:«با این کار، اهمیت هالوکاست از بین می رود و مسئله را محدود به مردم اسراییل می کند. هیچکس اجازه نابودی اسراییل را ندارد.»

تاریخ همیشه به یک شکل تکرار نمی شود. اسراییل باید تصمیم بگیرد بین این که قدرت منطقه ای باشد یا دولت یهودی که هر لحظه ممکن است کسی سربرسد و آن را نابود کند، تصمیم بگیرد. تاریخی که به دست سیاستمداران و ایدئولوگ ها بیافتد، خطرناک خواهد بود و به قول جیمز جویس در رمان اولیس، مانند کابوسی است که خیلی سخت است بتوان از آن بیدار شد.

با استفاده مکرر از هالوکاست و یوم النکبه (روز پیدایش اسراییل) اسراییل و فلسطینی ها شانس هرگونه همجواری صلح آمیز را از بین برده اند و ادامه سیاست فعلی اسراییل با جمهوری اسلامی، فقط به جریانی اسفبار در منطقه منتهی می شود.

*شلومو بن عامی، وزیر خارجه سابق اسراییل و معاون رییس مرکز بین المللی تولدو و نویسنده کتاب «زخم های جنگ، آثار صلح: تراژدی اعراب و اسراییل» است.

عکس از: موزه یادمان هالوکاست در برلین