پاپ تصریح کرد که جلوگیری از جنگ ها و کنترل کردن منازعات در این منطقه، بسیار بحرانی بوده و یافتن هر امکانی برای برقراری راه های دیپلماتیک یک نیاز فوری است. او همچنین خواست تا حتی کوچکترین نشانه های گفتگو و تمایل به صلح و آشتی نیز مورد توجه قرار گیرد و تقویت شود. کلمه "ایران" زمانی که او از جنگ صحبت می کرد از دهان پاپ شنیده نشد، اما با این حال در حال حاضر آخرین حرکات و موضع گیری های دولت ایران روی میز وزارت کشور واتیکان قرار دارد یعنی:عدم تعلیق و توقف ایران در راه هسته ای شدن و همچنین آمادگی آن کشور برای بررسی بسته مشوق هایی که خاویر سولانا مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به ایران برد.

موضع اصلی واتیکان در مورد مساله هسته ای کاملا دقیق و روشن است. واتیکان با تکثیر سلاح های هسته ای مخالف است و همواره قدرت های اتمی جهان را به گام نهادن در راه خلع سلاح اتمی، مطابق پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای، تشویق می کند. اما در عمل کشورها به راه دیگری می روند. تهران برنامه خود را متوقف نمی کند و قدرت های هسته ای نیز به خلع سلاح اصلا نمی اندیشند. در واتیکان نگرانی ها نسبت به فشارهای جدیدی که از سوی واشینگتن و اسراییل نسبت به اتخاذ راه حلی نظامی اعمال می شود بسیار زیاد است.

در ساختمان آپوستولی (دفتر و اقامتگاه شخصی پاپ) همه تحت تاثیر شایعات و اظهارنظرهای به وجود آمده پس از ملاقات جرج بوش و برلوسکونی قرار گرفته اند. شایعاتی که از این کلام نخست وزیر ایتالیا نشات گرفت:"من چیزهایی(از بوش) شنیدم که ترجیح می دادم نمی شنیدم" و به این ترتیب او بدترین سناریوهای ممکن را مجسم کرد. از سوی دیگر بوش نیز به هنگام ملاقات و گفتگو با پاپ از ایران اتمی به عنوان یک تهدید آشکار و مشخص نام برد.

اما از طرف دیگر صداهایی که از اسراییل به گوش می رسد نیز در افزایش نگرانی های پاپ موثرند:پیشنهادهای مصرانه ای که از مسدود کردن خلیج فارس تا بمباران ایران را شامل می شود. میان اسقف ها و کاردینال های خاورمیانه این سناریو بزرگترین کابوس ها و ترس و وحشت را به وجود آورده است.

متعاقب مطرح شدن امکان حمله نظامی، گروه های افراط گرای مخالف حضور مسیحیان در سرزمین های اسلامی نیز به طور طبیعی از عصبانیت دنیای اسلام بهره برداری کرده و از آتش خشم مسلمانان تغذیه می کنند.

پاپ بندیکت شانزدهم همچنین در سخنرانی خود از تلاش های گروه "پنچ به علاوه یک" حمایت کرد. او ضمن اشاره به پیام خود به سازمان ملل اظهار داشت که عمل جامعه جهانی و نهادهای وابسته به آن هرگز نباید به عنوان باج خواهی ناخواسته و محدود کردن حق حاکمیت تفسیر شود، بالعکس عدم مداخلات می تواند سبب خسارت های فراوان شود. راتزینگر علاوه بر این در سخنرانی اش احترام به مشروعیت سازمان های جهانی را یادآوری شد. درخواست پاپ مبنی بر توجه به کوچکترین نشانه های گفتگو و آشتی برای "سرزمین مقدس" نیز صادق است.

بندیکت شانزدهم امیدوار است که حماس و اسراییل به توافقی هرچند غیر مستقیم برای اجتناب از برخوردها و حملات جدید در غزه دست پیدا کنند. پاپ در جریان دیدار با بوش صریحا درخواست کرد که پروسه مذاکرات آناپولیس مجددا آغاز شود. در این لحظه البته واتیکان از هرگونه پیش بینی احتراز می کند. بندیکت شانزدهم که به قول خودش دعا و سخنرانی اش را از سرحدات مدیترانه ای اروپا در بندر بریندیزی، جایی که میان شرق و غرب قرار گرفته، به پایان می برد اظهار امیدواری کرد که ایتالیا، اروپا و تمام جهان از طوفان هایی که ایمان و ارزش ها را تهدید می کنند در امان بمانند. در حضور یک روز و نیمه پاپ در پولیا (منطقه ای در جنوب ایتالیا) اشاره به مساله مهاجران در ایتالیا و همچنین امنیت فراموش نشد. در این مورد پاپ تصریح کرد که شفقت مسیحی فقط به معنای پرهیزکاری یا امورخیریه نیست بلکه شامل حمایت و مشارکت نیز می شود.■